- [Info] - [Nieuws] - [Atelier] - [Workshop] - [Historie] - [Museum] - [E-mail] - [Index] - [Home] -
Brabants Dagblad 94/08/25
Beeldententoonstelling in Veghelse kloostertuin
VLAGGENPROJECT VAN ZUSTERS LEVERT PRACHTIG BEELD
Door Mary Winters
Een mooie oude tuin midden in het centrum
van Veghel. Tot voor kort de privé-tuin van de zusters
Franciscanessen, een stille groene oase met hoge bomen, struiken
, grasvelden en een flinke vijver vol eenden. Deze zomer vormt
deze lokatie de achtergrond voor een beeldententoonstelling en
is de tuin voor iedereen toegankelijk. Wie door de stille lanen
loopt, zijn benen strekt op het aanlokkelijke grasveld aan de
rand van de vijver, betreurt het wellicht dat dat niet elke zomer
het geval is.
Eind 1992 namen enkele Veghelse beeldend kunstenaars het initiatief
tot het organiseren van een beeldentuin in Veghel. Met behulp
van een werkgroep met deskundigen van divers pluimage werd het
idee eind deze zomer werkelijkheid. Bij het zoeken naar een geschikte
lokatie stuitten de initiatiefnemers op de kloostertuin van de
zusters. Vanaf het begin waren de zusters enthousiast over het
plan. Een enthousiasme dat zelfs uitmondde in een daadwerkelijke
deelname aan de beeldentuin. Onder leiding van kunstenaarscollectief
'De Lutteltuin' uit Uden maakten de zusters de installatie Van
daaruit leven wij, een in het oog springend, levendig kunstwerk.
Rommelig
Een rondwandeling door de tuin is een tocht vol verrassingen.
Er is geen sprake van één soort beeldhouwkunst,
de verschillende facetten van de hedendaagse kunst komen in de
tuin op een natuurlijke wijze aan bod. Er is ruimte genoeg om
elke bijdrage tot zijn recht te laten komen. De tocht begint
veelbelovend met de beelden van Theo Coenen, vooral Op volle
kracht vooruit doet het met zijn strak lijnenspel goed op de
oever van het donkere water. Maar niet altijd is het gelukt beeld
en plaats tot een vruchtbare samenwerking te laten komen. Het
monumentale beeld van Niko de Wit bijvoorbeeld heeft een te rommelige
achtergrond, daardoor boet het in wezen sterke beeld aan kracht
in. Ook de beelden van Rien Halters hebben het moeilijk in deze
omgeving. Door het gebruikte materiaal hebben zij bescherming
nodig. Een paviljoentje bedekt nu de twee, veel te dicht bij
elkaar staande beelden. Op zich zijn het spannende verzinsels
waar je je ogen op uitkijkt maar veel van het beeldend vermogen
verdwijnt door de benauwde opstelling. De sierlijke meubelbeelden
van Margriet Luyten daarentegen doen het uitstekend in deze groene
ambiance. Ook de tempel van Ad Swinkels op het grote grasveld
bij de vijver voegt iets toe aan de natuur. Een grote bolvorm
wordt omgeven door een kring van dunne houten palen. Een eenvoudig,
sober beeld met een mystieke uitstraling. Deze uit 1994 daterende
bijdrage is misschien speciaal voor deze plek gemaakt. Ook de
kuil met fossielen van Mariëlle van den Bergh is een voorbeeld
van het goede beeld op de goede plaats.
Vlaggen
Maar het meest geslaagde beeld in de tuin is naar mijn mening
dat van de zusters zelf. Zij maakten 150 vlaggen die elk een
paar regels van een psalm verbeelden. In eenvoudige heldere,
ingekleurde tekeningen geven zij de essentie van de psalm weer.
De vlaggen kregen een plaats tegenover de begraafplaats van het
klooster. Zo staan nu tegenover de kleine witte kruisen van de
overleden zusters de wapperende vlaggen van de nog levenden.
Het is een beeld van leven, dood en van geloof. Mede daardoor
past het perfect bij de omgeving van klooster, tuin en kerk.
Van de andere beelden kan dat, ook al zijn ze als object de moeite
waard, lang niet altijd gezegd worden. Een mooie tuin en een
goed beeld levert nu eenmaal niet altijd een goede
combinatie op. Soms zijn beide beter af zonder elkaar.
Foto: Het vlaggenproject van zusters Franciscanessen in de Veghelse
beeldentuin.
Homepage
http://artworksandmore.com/lutteltuin