[Info] [Nieuws] [Atelier] [Workshop] [Historie] [Museum] [Email] [Index] [Home]
Stichting De Lutteltuin, KRONIEK 2003
STICHTING DE LUTTELTUIN WENST U EEN BEELDIG 2004
Uden, december 2003
Beste Mensen,
Op de valreep van Oud op Nieuw hebben we toch nog maar digitale versie gemaakt van onze "Lutteltuin Kroniek" nieuwsbrief met daarin een aantal krantenknipsels en verhalen van het afgelopen jaar. Hoewel de meeste varhalen en foto's wel op een van onze vele websites staan, zijn er nog steeds genoeg 'digibeten' die het makkelijker vinden om alles op een rij te hebben, ook al is het via de website...
De meeste projectenaanvragen krijgen we vandaag de dag ook dankzij internet en de websites waarop de verschillende activiteiten zijn beschreven, rijkelijk voorzien van foto's en soms een filmpje.
We proberen de nieuwspagina's al tijdens of daags na een nieuw project bij te werken, zodat de thuisblijvers kunnen zien wat we doen. Ook nieuwe ontwikkelingen en projecten zijn daar terug te vinden, het is dus raadzaam om regelmatig rond te surfen om te zien of er iets staat te gebeuren waaraan je mee wilt doen.Voor komend jaar staan er natuurlijk weer een aantal plannen op stapel, maar wat precies en waar blijft zoals gewoonlijk een verrassing totdat het ook écht zeker is dat zo'n project doorgaat. Hopelijk treffen we je komend jaar bij een van die festiviteiten.
We wensen je alle goeds en een voorBééldig Nieuwjaar!Antoon Versteegde en Sylvia Dekker.
Brabants Dagblad / De Meierij, 11 juni 2003
Triomfbogen van bamboe
Het Schijndelse Jansenpark staat vol met zeven meter hoge triomfbogen van bamboe. Wandelpaden lopen er doorheen en langs. Het kunstwerk voor de Tempus Arti-expositie is bedacht door de Udense kunstenaar Antoon Versteegde. Vorig jaar zette hij in Groningen al een 160 meter lange treintunnel neer van hetzelfde materiaal. En in Rotterdam bouwde hij Stonehenge na. De bouw van de triomfbogen in Schijndel ging, door hulp van schoolkinderen en bruikbare aanwijzingen van de omwonende senioren, sneller dan verwacht. De bouwwerken bieden een verrassende doorkijk door het circa tweehonderd meter lange park.
Schijndels Weekblad, 22 mei 2003
Jansenpark krijgt belangrijke rol in internationaal kunstproject
Heden en verleden samen in Tempus Arti
Tempus Arti, een internationale kunstmanifestatie, gaat op 14 juni in Schijndel van start. Drie Belgische en twee Nederlandse gemeenten doen aan dit groots opgezette project mee. In Vlaanderen zijn dat Landen, Linter en Zoutleeuw, in Nederland Schijndel en Sint-Michielsgestel. Op beide locaties wordt een kunstroute uitgezet die de bezoeker voert langs plekken die in historisch of landschappelijk opzicht de moeite meer dan waard zijn en waar eigentijdse kunst nu tijdelijk voor een extra accent zorgt. In Schijndel is het Jansenpark zo'n plek en hier zal de Udense kunstenaar Antoon Versteegde een installatie neerzetten die het hele park beslaat. Bij de realisatie van dit project zal hij alle hulp kunnen gebruiken die er is. Met name de jeugd van de Schijndelse basisscholen zal gevraagd worden een handje te helpen maar ook de bewoners van de ouderenwoningen in en bij het park zullen hierbij betrokken worden zodat ook zij straks kunnen laten zien hoe zij hebben meegebouwd aan de verbazingwekkende bamboeconstructies van Antoon Versteegde.
Project van Antoon Versteegde vormt ontmoetingsplek voor iedereen
"Bamboekunst verschijnt om te verdwijnen"
"Dat ik op deze manier werk, met bamboe en postbode-elastiek, dat is een bewuste keuze. Ik werk niet voor galeries of musea. Mijn kunst is niet voor de eeuwigheid. Mijn bamboekunst is er om te verschijnen en vervolgens weer te verdwijnen. Het gaat om de herinnering die achter blijft in het geheugen van de mensen die het werk hebben gezien. Je kunt het vergelijken met het gevoel dat een foto bij iemand oproept. Dat is voor iedereen anders, een herinnering die nooit meer verdwijnt".
Antoon Versteegde is enthousiast over de locatie waar hij zijn bijdrage aan de internationale kunstmanifestatie Tempus Arti kan plaatsen: het Jansenpark. Hier gaat hij met de hulp van iedereen die maar wil, een aantal bamboeconstructies bouwen die het park een nieuw, verrassend aanschijn zullen geven tijdens de zomermaanden. "Dit project moet voor iedereen die eraan meedoet een van de highlights van het jaar zijn", zo geeft de kunstenaar aan. "De installatie in het park moet vooral een levend iets worden, het moet iets zijn waar van alles kan gebeuren. Ik hoop dat als straks het kunstwerk klaar is, mensen daar omheen van alles zullen gaan doen".
Antoon Versteegde liet al eerder in Schijndel zien wat hem voor ogen staat. Meest in het oog springende projecten waren zijn bijdragen aan de alternatieve kunstroute bij gelegenheid van het tienjarig bestaan van de stichting Kulturele Evenementen Groepen, de KEG, in 1990. Aan de Jan van Amstelstraat bouwde hij toen een doolhof en aan de Oetelaarsestraat zetten hij een reusachtige cirkel neer van met zeildoek bespannen bamboe driehoeken.
In die tijd was hij ook een van de weinige kunstenaars die in Frankrijk mede vorm mocht geven aan de viering van de tweehonderdste verjaardag van de Franse Revolutie. Ook dat was een project waarin de mensen daar een belangrijke rol speelden bij de realisatie van zijn kunstwerk. Inmiddels heeft Versteegde op vele plaatsen in de wereld zijn wonderlijke, fragiele en tegelijk monumentale bamboebouwsels geplaatst, steeds in intensieve interactie met degenen die iets te maken hadden met de plek waar die verrezen.
"Hier in het Jansenpark kan ook iedereen meedoen als we in de week voor Pinksteren beginnen met het bouwen. Op de eerste plaats richt ik me daarbij op de kinderen uit de groepen acht van de Schijndelse basisscholen. Over wat zij hier kunnen doen geef ik komende maandag voorlichting en dan hoop ik dat ik iedereen enthousiast kan maken. Ik denk dat ik een lespakketje meeneem waarmee men kan oefenen, zodat iedereen kan zien wat de bedoeling is. Maar ook anderen kunnen meedoen. Het park is immers een plek waar allerlei mensen komen: wandelaars, bewoners en ook jongeren die hier rondhangen. Ik zal ze allemaal bij het project proberen te betrekken en als we aan het bouwen zijn, zal dat ook gaan lukken. Ik heb immers al op veel plaatsen meegemaakt hoe mensen een handje toe willen steken en trots zijn als ze zien tot wat voor grote resultaten dat leidt". En Versteegde gaat verder: "Iedereen die meedoet zal de kick beleven van het samen iets maken, de kick van het creëren. Je ziet iets ontstaan en wordt trots op wat je kunt. Op die manier moet er een groot interactief proces op gang komen waarbij de leerlingen van de basisscholen de ruggengraat van het hele proces kunnen vormen. Bij dat alles voel ik me als regisseur van de compositie".
Tempus Arti versiert Meijerij met eigenzinnige kunst
Heden en verleden ontmoeten elkaar op internationale kunstroute
Tempus Arti is nu ook officieel begonnen. Zaterdag 14 juni werd de kunstroute in Nederland geopend, een dag later in België. In beide landen is de opening een feestelijk spektakel geworden met sprekers, muziek, kunstenaars en belangstellenden.
Tempus Arti Nederland ging van start in het Jansenpark onder de imponerende bamboebogen van "La Promenade des Arches", van Antoon Versteegde, dat nu al de absolute blikvanger van Tempus Arti in Nederland genoemd mag worden. Het kan model staan voor wat de opzet van Tempus Arti is: mensen op bijzondere plaatsen van stad of land op onverwachte wijze in contact brengen met eigentijdse kunst. Zoals ook de gedeputeerde voor Kunst en Media, W. Luijendijk, zei, toen hij opmerkte dat in Tempus Arti de oude cultuur van Brabant verbonden wordt met de inzichten van moderne kunstenaars.
Tempus Arti ontstond in 2000 in België waar de stichting Drieluik toen een project rond moderne kunst opzette in de gemeenten Zoutleeuw, Landen en Linter. Het succes vroeg om een vervolg. Dankzij Europese subsidie werd het een grensoverschrijdend project. De zoektocht naar een streek die overeenkomsten vertoonde met Haspengouw/ Hageland waar de eerste Tempus Arti plaatsvond, leidde naar de Meierij van 's-Hertogenbosch, meer specifiek Schijndel en Sint-Michielsgestel, twee gemeenten met veel aandacht voor kunst in de openbare ruimte. Nu zijn op 18 plekken in België, en 18 plaatsen in Nederland, in totaal meer dan zeventig kunstwerken te bewonderen zijn. Zowel rond Landen, Linter en Zoutleeuw als rond en in Schijndel en Sint- Michielsgestel zijn routes uitgezet die fietser en automobilist langs bijzondere plaatsen en eigenzinnige kunstwerken voeren.
Schijndels Weekblad, 12 juni 2003
Opening Tempus Arti in het Jansenpark
Van der Hoogen verbaast zich
Enkele weken geleden sierde het beeld van Van der Hoogen, "de charmante" uit de Camera Obscura van Nicolaas Beets, ook al deze voorpagina. Toen leek het beeld in het Jansenpark in gesprek met kunstenaar Antoon Versteegde. Nu lijkt Van der Hoogen zich te verbazen en tegelijk bewonderende blikken te werpen op de imposante bogen van bamboe die hier door Versteegde met de hulp van schoolkinderen en anderen zijn opgericht.
Het bamboekunstwerk staat als een transparante kathedraal over heel de lengte van het park en voegt daar een compleet nieuwe dimensie aan toe. Hier wordt zaterdagmiddag om 15.00 uur de officiële opening van Tempus Arti verricht door W. Luijendijk, de gedeputeerde voor kunst en media van de provincie Noord-Brabant. Een dag later wordt de openingshandeling herhaald in België.
'Samen kunst maken is het mooiste wat er is'
Agro Culinair is blij met wereldkunstenaar
Over de hele wereld heeft kunst van de hand van Antoon Versteegde gestaan. Levensgrote constructies, die samen worden gebouwd met de plaatselijke bevolking. Gebruikmakend van bamboe en elastiek ontstaan er zogenaamde 'bamboestieken', architectonisch aandoende bouwwerken met een tijdelijk, maar indrukwekkend, bestaansrecht. Ook op Agro Culinair, op 3, 4 en 5 oktober aanstaande, ontstaat zo een geweldig kunstwerk. Van zijn hand, en van de handen van heel veel vrijwilligers. Vanaf 19 september aanstaande wordt er al aan de bouw begonnen.
Bamboestiek
De techniek, van het aan elkaar knopen van bamboestokken met elastiekjes, is gemakkelijk aan te leren. Daarom is iedereen die aan de bouw van het kunstwerk wil meedoen, van harte welkom. Spontane interactie vormt namelijk een wezenlijk onderdeel van het kunstwerk. Versteegde: 'Ik heb inmiddels veel ervaring met interactieve bouwprojecten. Betrokkenen raken in korte tijd enthousiast. Een bijkomend effect is dat ze zo ook weer enig vertrouwen krijgen in de hedendaagse kunst. Het uiteindelijke resultaat van deze samenwerking verschijnt slechts om weer te kunnen verdwijnen. Wat blijft is een emotioneel nabeeld voor de kunstenaar, voor participanten en voor kijkers. Terwijl het feitelijke kunstwerk al na een paar dagen, weken of maanden voorbij is, wordt de gezamenlijke belevenis gaandeweg toegevoegd aan het collectieve geheugen. Behalve de herinnering aan elkaar en het project resteren verschillende verhalen en foto's'.Vrijwilligers
Een grote groep vrijwilligers heeft al toegezegd om hun medewerking te verlenen. Maar gezien de grootte van de constructie, die Antoon Versteegde speciaal voor het gebied rond de Kasteelse Bossen bedacht, zijn er heel veel vrijwilligers nodig. En dat kan echt iedereen zijn. Zelfs toevallig voorbijlopende wandelaars blijken vaak gevangen te worden door het enthousiasme van de kunstenaar en werken spontaan mee aan de voorbereiding van de kunstconstructie. De planning is vooralsnog om op 19, 20 en 21 september te gaan bouwen. Daarna ook nog op 26, 27 en 28 september. Maar ook tussendoor is mogelijk, in overleg met de kunstenaar. Volgens planning zal op 28 september het geheel geplaatst worden. De finishing touch wordt gedaan vlak voor het weekend van Agro Culinair.Plaats
De voorbereidingen vinden plaats op het sportterrein van de Atletiekvereniging, in de Kasteelse Bossen. Het grasveld binnen de sintelbaan is een aantal dagen en wellicht avonden het middelpunt van grote bedrijvigheid. Op deze wijze heeft Antoon Versteegde al op heel veel plaatsen in de wereld prachtige bouwwerken gerealiseerd. Zijn website www.versteegde.nl laat een indrukwekkend curriculum zien. De in 1953 geboren Udenaar is over de hele wereld geweest. En steeds is de interactie met de plaatselijke bevolking de rode draad van zijn werk. Agro Culinair vormt daarop geen uitzondering. Het werk van de kunstenaar staat daarmee ook symbool voor de veelzijdigheid en saamhorigheid van de organisatie en van het grote aantal deelnemers op allerhande gebied. Culinair, agrarisch en muzikaal wordt met de aanwezigheid van Antoon Versteegde aangevuld met een belangrijk onderdeel: Artisticiteit. En wie wil, kan daar onderdeel van uitmaken.
Horst d'Oeuvre kunstwerk trekt tv-aandacht
Door Geert van den Munckhof
Zaterdagochtend 19 september. De eerste dag voor Antoon Versteegde zit er al op. Dat wil zeggen, ter plekke. Aan voorbereiding heeft hij er al een aantal dagen opzitten. Op het grasveld binnen de sintelbaan is zijn provisorisch buiten-atelier ingericht. Stapels bamboestokken, een overmaatse partytent, een aantal ladders en trappen in verschillende maten, en dat alles omheind met een degelijk hekwerk. Een vroege wandelaar loopt eromheen. Al enigszins verwonderd over wat er is opgebouwd. Delen van een bamboe-kunstwerk, dat in het weekend van Agro Culinair helemaal af moet zijn. Vandaag wordt er verder gebouwd. En vandaag worden daarvan tv-opnames gemaakt, die dinsdag worden uitgezonden. De interactie rondom het kunstwerk is in feite al begonnen.
Interactie
Om 10.00 uur is de afspraak. En om 10.00 uur zit ik op de slagboom die de ingang van het sportveld afsluit. De enige geluiden zijn die van de A73, afgewisseld met allerhande bos- en dierengeluiden. Een eend snatert vanaf het zwemwater en krijgt antwoord vanaf de visvijver. Het wachten is op Antoon Versteegde. En op de TV-ploeg van TVT. En waarschijnlijk dat er ook een aantal vrijwilligers gaan komen. Want 'bamboestieken', de kunstwerken van Versteegde, ontstaan uit een gezamelijke aanpak van de kunstenaar met de plaatselijke bevoking. Die samenwerking is een wezenlijk onderdeel van de kunst van Versteegde. Hij wil het samen doen. Zijn kunst is kunst voor iedereen.
Tv-ploeg
Een telefoontje op de mobiele. Wim Creemers, van TV-totaal, staat voor een gesloten slagboom, bij de ingang van de Kasteelse Bossen. Na hem doorverwezen te hebben naar de afslag van het Maasdal, besef ik dat ook dat interactie is. In een telefoongesprek wees Antoon Versteegde me al op de chat-sessies op internet tussen geronselde vrijwilligers van Jong Nederland. 'Godde ok mej stök knuppe' stond er in oververvalst horster dialekt. Ook daar al interactie, en dat is nou precies wat Versteegde wil. Zijn kunst moet onderdeel zijn van het gewone, of andersom, het gewone moet onderdeel zijn van zijn kunst. De tv-ploeg is verbaasd over de mooie omgeving en wacht met mij, gelaten en genietend, op de komst van de kunstenaar.Gezelligheid
Een pick-up truck rijdt het terrein op, samen met nog een tweetal auto's. Versteegde zit erin, met een aantal van zijn vaste medewerkers. Al snel ontspint zich een ontspannen gesprek. Over de start gisteren en over het vervolg van vandaag. Gisteren waren er op de valreep nog zo'n 16 vrijwilligers, vandaag zijn er maar weinig. Maar het weer is goed en de koffie smaakt prima, dus lees je de tevredenheid van de kunstenaar's gezicht. En van de gezichten van zijn medewerkers. Ze hebben er zin in. Maar dat kan ook in de koffie zijn die ze eerst gaan drinken. Brabant is gezellig.Chili
Een verrassing voor de medewerkster die al iets eerder het terrein betrad, en waarmee ik in gesprek was. Uit een andere auto stapt een buitenlands meisje. 'Uit Chili' vertelt mijn gesprekspartner, en loopt op haar af. De omarming is hartelijk. Later vertelt Antoon Versteegde dat het meisje uit Chili een architecte is, die gespecialiseerd is in bamboe. Een keer toevalling bij een eerder project betrokken geraakt en nu heel vaak opnieuw van de partij. Het Horster evenement wil ze niet missen en haar medewerking is welkom. Ook zij loopt in een groen t-shirt dat Versteegde speciaal voor de medewerkers heeft klaar liggen. 'Het project moet een gezamenlijk project zijn', benadrukt hij nog eens.Materiaal
De TV-ploeg maakt haar eerste opnames. Ter plekke geregisseerd klimmen ze bij Antoon op het trapje terwijl hij elastiek aan het knopen is. Boven op de trap geeft Antoon antwoord op de vragen die de interviewer hem stelt. Zijn antwoorden zijn even elastisch als het materiaal waarmee hij werkt. Op een hele flexibele manier weet hij toch juist datgene te zeggen wat belangrijk is. De essentie van zijn 'bamboestieken'? Mooie dingen maken met eenvoudig materiaal, dat zoveel potentie heeft, dat door de functionaliteit ervan kunst ook hele praktische kanten krijgt. Of hij pretendeert kunst te maken voor het gewone volk? En ook daar een antwoord dat veel zegt van zijn filosofie: Kunst maak je omdat het leuk is en gewoon volk zijn we allemaal. Niks pretenties.
Antoon Versteegde mag spreken tijdens de officiele opening van Agro Culinair, na Europarlementarier Ria Oomen, Tweede Kamerlid Ger Koopmans en burgemeester Leon Frissen. Wat hij gaat zeggen? Hij weet het nog niet. Maar er zal hem nog wel iets te binnen schieten. Dat komt meestal vanzelf, zo'n creatief idee. Die zaterdag wordt me duidelijk dat met bamboe en elastiek een heleboel mooie dingen kunnen worden verteld. Het is eenvoudig materiaal met heel veel inhoud.
Gigantisch bamboe kunstwerk langs A50Heel veel handjes heeft hij nodig en die zal hij ook krijgen om zijn kunstwerk te bouwen, daarvan is Antoon Versteegde overtuigd. Hij heeft het hem al vele malen geflikt en dit keer zal het hem zeker ook lukken. Helemaal nu, in zijn eigen Uden! Antoon gaat, in opdracht van de gemeente Uden, een kunstwerk bouwen op sportpark Moleneind langs de A50 ter gelegenheid van de opening op 6 juli a.s. Samen met tientallen helpers, honderden bamboestokken en duizenden elastieken realiseert hij daar een ruim 12 meter hoog en 50 meter breed kunstwerk. De vrijwilligers bouwen daar vier reusachtige letters. Het zijn de letter N, E, D en U. Oftwel: UDEN! Het kunstwerk is tijdelijk en kan ongeveer twee maanden lang zeer nadrukkelijk aan het voorbijsnellende verkeer laten zien dat hier UDEN ligt. Met op de achtergrond de dubbele toren van de Sint Petrus en de molen van Jetten een prachtig, echt Udens plaatje.
Na jaren van omzwervingen door heel het land, is nu eindelijk zijn geboorteplaats aan de beurt. Komend weekend verschijnt zijn van bamboe gemaakte kunstwerk "UDEN" langs de nieuwe A50 om aan het voorbijsnellende verkeer laten zien dat hier UDEN ligt.
De Udense beeldend kunstenaar Antoon Versteegde geniet zijn artistieke vrijheid vooral buiten de gevestigde instellingen en tentoonstellingsruimten, in de openbare ruimte die voor iedereen vrij toegankelijk is. Daarvoor bedenkt hij levensgrote constructies, ontwerpt er tijdelijke installaties en bouwt die vervolgens samen met de plaatselijke bevolking van ongekunsteld materiaal als bamboe en elastiek. De door hem ontwikkelde bouwtechniek 'bamboestiek' is makkelijk te leren aan iedereen die wil meedoen. Dat is belangrijk, want die spontane interactie vormt een wezenlijk onderdeel van de hele gebeurtenis. Doordat de kunstenaar een ruimtelijke avontuur organiseert wat hij samen met zijn toeschouwers beleeft wordt het publiek daadwerkelijk betrokken bij een kunstproject en krijgt zo ook weer enig vertrouwen in de hedendaagse kunst. Antoon Versteegde heeft inmiddels de nodige ervaring met grootschalige projecten en is met zijn interactieve manier van werken uitermate succesvol gebleken. Zo realiseerde hij ondermeer interactieve kunstprojecten in Frankrijk (1989), Zwitserland (1992), België (1996), Denemarken (1997), Engeland (2000), Duitsland (2000) en Servië (2002) en op tal van plaatsen in Nederland. Het uiteindelijke resultaat van elke samenwerking verschijnt slechts om weer te kunnen verdwijnen, om achteraf een emotioneel nabeeld op te roepen bij kunstenaar, medewerkenden en kijkers. Terwijl het feitelijke kunstwerk al na een paar dagen, weken of maanden voorbij is, wordt de gezamenlijke belevenis gaandeweg toegevoegd aan het collectieve geheugen.
Brabants dagblad, 4 juli 2003
'Het gaat om het beeld, niet om het materiaal'
Door Erik van Rosmalen
Vrijdag 4 juli 2003 - Ter ere van de opening van de A50 wordt zondag een kunstwerk opgericht. 'Uden' verrijst in 12 meter hoog bamboe langs het traject van de A50.
Kunstenaar Antoon Versteegde zoekt publiek dat mee wil helpen aan de bouw.
Na zijn afstuderen aan de kunstacademie in Den Bosch deed hij wat veel kunstenaars doen: schilderen. "De mensen vonden mijn kleuren zo mooi", vertelt hij. "Maar die kun je in iedere winkel kopen! Het gaat om het beeld, niet om het materiaal." Antoon Versteegde (50) besloot te gaan reizen. Zuid-Europa, Noord-Afrika. Hij bleef wel schilderen. Op een gegeven moment bouwde hij stellingen, om zijn schilderwerken in tentoon te stellen. Gaandeweg werden de bamboe stellingen belangrijker dan het doek. Nu gebruikt Versteegde nauwelijks nog doek.
Al twintig jaar heeft hij projecten in heel Nederland, en heel Europa, van België tot aan Joegoslavië. "Uit Amerika komen ook verzoeken, maar om daar bijvoorbeeld materialen naar toe te krijgen is lastig." In samenwerking met het publiek bouwt Versteegde grote objecten van bamboe, samengeknoopt met elastiek.
"Bamboestiek", noemt hij het zelf. In zijn atelier, in het oude Pnem-gebouw aan de rand van het bos, is Versteegde al weken bamboe stokken aan het selecteren voor het project 'Uden'. "Ze moeten de juiste dikte hebben, en er mogen geen barsten in zitten." De ruimte is vrijwel geheel aangekleed met hét basismateriaal van Versteegde. De lange bamboe staat, mooi gesorteerd op lengte, in het atelier.
Het kunstwerk in Uden bestaat uit de vier letters die de naam Uden vormen. "De letters worden twaalf meter hoog, ook ongeveer twaalf meter breed en tweeëneenhalve meter dik", legt de kunstenaar uit. "Ze worden op de grond in elkaar gezet, en daarna rechtovereind getrokken. "Het kunstwerk langs de A50 zal ongeveer één maand staan." Dat de kunst niet eeuwig is, deert Versteegde niet. "Het gaat niet om die letters. Het gaat om het collectieve gebeuren, Udenaren die samenwerken, die blij zijn dat Uden aan de harde weg ligt", legt hij uit. "Het bamboe is niet belangrijk, de ménsen zijn belangrijk. Zoals een fotograaf een film nodig heeft voor de foto, zo gebruik ik het bamboe, om met het publiek aan de slag te gaan. Het uiteindelijke resultaat van de samenwerking verschijnt slechts om weer te kunnen verdwijnen."
Versteegde gaat aan het werk met enkele andere kunstenaars, voornamelijk uit Uden. "Maar via internet heeft ook een Chileense kunstenares zich aangemeld, die toevallig in Brussel is. Ze had veel van mijn werk gezien en wil graag meehelpen", vertelt hij enthousiast. Hoeveel publiek er komt helpen, daar heeft Versteegde geen idee van. "Ze hoeven ook niet speciaal te bellen, ze kunnen morgen gewoon komen. Als mensen moeten bellen, is de drempel al hoger", legt hij uit. "En het moet juist duidelijk zijn, dat kunst niet alleen 'voor de buren' is, maar voor iedereen, ongeacht leeftijd of achtergrond."
Kliknieuws - zondag 6 jul.i 2003
'UDEN' voortaan aan de harde weg
UDEN - "Hé, joh. Kom eens mee helpen!" De toegeroepen man schudt zijn hoofd. "Er moeten ook toeschouwers zijn", lacht hij. "Ja, dat was ik in eerste instantie ook", roept de eerste weer en hij pakt het touw stevig vast waarmee even later de letter 'N' in bamboe omhooggehesen wordt. De letters 'U' en 'D' staan dan al. De letter 'E' is het spannendste, want tijdens een eerdere poging, heeft de stevigheid iets geleden, maar als ook die letter staat, is het plaatje compleet. Uden heeft vanaf de A50 zijn blikvanger. Het eerste deel van de officiële openingsdag van de nieuwe snelweg is geslaagd. "Goed dat we niet 's Hertogenbosch heten", grapt burgemeester Vos in zijn toespraak als de laatste letter niet staat en de spanning nog voelbaar is.
Kunstenaar Antoon Versteegde kijkt na afloop tevreden naar het bamboe. "Het is niet zozeer het kunstwerk dat staat, maar ook de volksoploop, de spanning van het bouwen, het theater." Over hulp op de zaterdag had Versteegde dan ook niet te klagen. "We hadden 50 shirtjes laten drukken en er waren 60 mensen. Rond zeven uur waren we klaar."
Tussen de mensen die meehelpen met het omhoogtakelen, bevinden zich enkele Veghelse politici: "Uden heeft de steun van Veghel nodig om het recht te houden", lacht een raadslid. Maar mede dankzij de hulp van beide burgemeesters staat het kunstwerk rond half één helemaal op eigen kracht: "Het moet zich nu nog gaan zetten", legt Antoon Versteegde uit. "Nu is het nog een beetje fragiel en op de ene bamboestok staat meer kracht dan de ander. Dat gaat nog in elkaar schuiven." Maar zijn kunstwerk is al geslaagd. "Als je nu van Zwolle naar Eindhoven rijdt, weet je waar Uden ligt."
Udens weekblad, door André van der Linden
Sylvia Dekker opent atelier tijdens kunstroute
'Het licht moet altijd op een bepaalde stand staan'
UDEN - Tijdens de Atelier- en Kunstroute 2003 op zaterdag 20 en zondag 21 september openen Udense kunstenaars de deuren van hun atelier om iedereen te laten zien hoe kunst gemaakt wordt. Een van hen is Sylvia Dekker. In het oude Pnemgebouw bij Naat Piek heeft zij haar atelier en het Udens Weekblad nam alvast een kijkje.
Het was een hoge ruimte van zes meter, die Sylvia Dekker (49) ter beschikking kreeg. Ze maakte er een zolder in, waar tientallen schilderijen en andere materialen opgeslagen liggen. Beneden staan de meeste schilderijen omgedraaid tegen de muur, om niet te veel afleiding te geven in het hoofd van de kunstenares als ze aan het werk is. Sylvia Dekker maakt overigens ook driedimensionaal werk en verder werkt ze met fotografie en computertechnieken. Op een grote compositiefoto aan de muur van haar atelier zijn balletdansers zichtbaar met een enorme scheepsketting. Het was een opdracht van een rederij Damen Shipyard die het Nederlands Danstheater sponsort en Sylvia een reeks gigantische 'fotopaints' heeft laten maken.
Waar ben je nu mee bezig?
"Een opdracht voor BGH, een boekhoudkantoor dat in Nijmegen aan de Groeneweg/Sint Annastraat een nieuw gebouw neerzet. Ik maak er twaalf schilderijen voor. Van delen daarvan maak ik digitale fotopaints die straks als een soort glas in lood van 10 bij 20 meter op de gevel verschijnen. Het licht van buiten zorgt dan binnen voor een kleurenspel dat elk seizoen anders is"Mag je zelf bepalen wat je doet?
"Ja, ik heb hierbij gekozen voor de tafels van één tot en met twaalf. Een boekhoudkantoor heeft immers met getallen te maken. Alle cijfers hebben meerdere symbolieken. Zo staat het getal 7 voor de 7 wereldwonderen, de 7 kleuren van de regenboog, de 7e hemel, de 7 vette of magere jaren. Daarvan maak ik dan een nieuwe compositie."En het bedrijf vindt dat goed?
"Je moet wel eerst een schets maken. Het gaat nooit zomaar in één keer."Maar men kiest voor de kunstenaar?
"Ja, je hebt een reputatie opgebouwd, een eigen manier van werken, een identiteit, waardoor je uitverkoren wordt."Levert het ook financieel wat op?
"Ja, ik leef echt van de kunst, zonder uitkering of zo, al vijf jaar. Het is gewoon mijn werk. Het is moeilijk om zover te komen en ik heb er dan ook een leven over gedaan."Is het een moeilijk vak?
"Het vereist wel zelfdiscipline. Niemand zegt tegen mij dat ik op een bepaald uur moet beginnen. Het is een proces dat je zelf moet sturen. Maar ik geloof in mijn werk en ik begin gewoon."Verandert je werk in de jaren?
"Je moet eerlijk blijven aan jezelf en daardoor ontwikkel je een eigen handschrift. Ik vind wel dat mijn werk ook sterker is geworden. Je leert beter kijken. Als wij samen op straat zouden lopen, vallen mij heel andere dingen op dan jou. Het gaat om de keuzes die je maakt, wat je interessant vindt, je voorkeur voor vormen en kleuren."Wat is je favoriete kleur?
"Ik houd van frisse kleuren. Alle kleuren, gemengd met wit. Ik ben heel gevoelig voor licht. Het licht moet altijd op een bepaalde stand staan."Wat is eigenlijk kunst?
"Een kunstenaar voegt iets toe aan de werkelijkheid wat er daarvoor nog niet was.
Het is ook iets wat uit je hart komt."Moet een kunstenaar ook pijn lijden?
"Het is heel vermoeiend, want je moet alles uit jezelf trekken. Het is daarbij heel verwonderlijk wat er dan allemaal uitkomt.
Een heel eigen handschrift, net zoals je een Mondriaan of Picasso herkent. Ik denk dat je een Sylvia Dekker inmiddels ook overal kunt herkennen."Wordt je in Uden een beetje
gewaardeerd?
"Jawel hoor, maar toch vooral buiten Uden. Daar kom je makkelijk binnen omdat je van ver komt. Hier is een kunstenaar die uit Amsterdam komt, interessanter. In Groningen vinden ze een Brabander weer interessanter."Welke vraag wordt je als kunstenaar het meest gevraagd?
"Kun je daar van leven? Ik moet me elke keer weer verantwoorden. Maar ik het is gewoon mijn werk."Het moet natuurlijk, maar is het moeilijk om je werk te verkopen?
"Het liefste zou ik alles zelf houden. Alles in een grote fabriekshal ophangen en er heel de dag tussendoor lopen."Is de inspiratie weleens op?
"Vlak na een expositie is het moeilijk om weer verder te gaan. Dan heb je allerlei mensen gezien waar je je moet verantwoorden. Waarom die kleur, waarom ..."Maar is het niet eenzaam in je atelier?
"Nee, ik voel me geweldig hier. De dag vliegt voorbij en ik kom altijd tijd te kort.
Je verdiept je helemaal in je eigen hoofd, je eigen muziek, je eigen wereld. Het is te vergelijken met dromen."Is het moeilijk om tijdens kunstroute mensen in je atelier te laten?
"Ik heb dat nooit gewild en nu wil ik het eigenlijk nog niet. Als ik bezig ben, wil ik door kunnen werken. Maar daarom zeg ik ook, als je het wilt zien, kom dan tijdens de kunstroute."
Body Biz - VisieBamboestiek tegen tunneldenken
"Boetseren met menselijk vlees", omschrijft Antoon Versteegde de interactieve creatieve sessies die hij begeleidt in het bedrijfsleven. Onder de naam Art Works And More richt Antoon Versteegde zich op het bedrijfsleven en werkt daarbij samen met een 'wild verbond van beeldende kunstenaars'. Bamboestiek heet zijn kunstvorm om met vergankelijk lichtgewicht materiaal een blijvende indruk en herinnering achter de laten.
"Kunstenaars kijken op een eigenzinnige wijze tegen het bedrijfsleven aan. Als wij één dag met een team bezig zijn, brengt dat een regelrechte cultuurshock teweeg. Wij laten mensen in creatieve trajecten dingen doen waarvan ze totaal geen idee hadden dat ze dat konden. Het resultaat is een team dat een gezamenlijke prestatie heeft geleverd en daardoor een saamhorigheid heeft ontwikkeld. Dit soort creatieve sessies kun je inzetten voor teambuilding, maar is ook uitermate doeltreffend voor ontwikkeling van corporate indentity of bij kick off meetings. Kunst heeft een belangrijke meerwaarde in allerlei processen. Of het nu gaat om een geplande nieuwbouw, een reclamecampagne, een productinnovatie, een reorganisatie of fusie. Vaak heb je in deze situaties teams van deskundigen die het roerend met elkaar eens zijn of die er nog meer gelijkgezinden bijhalen om hun gelijk bevestigd te krijgen. Ik noem dat tunneldenken. Het is een soort machogedrag waarbij de uitkomst van tevoren al vast staat en er nauwelijks ruimte is voor alternatieven. Als in je in deze processen kunstenaars betrekt, krijg je mensen die onbevangen tegen de situatie aankijken en vaak met verfrissende ideeën komen. Of het nu een kunstschilder is, een dichter of een beeldhouwer, allemaal hebben ze mogelijke creatieve inbreng en kunnen door hun mening te geven een ander licht op de zaak werpen. Die mening is kwalitatief zeker niet minder dan die van de 'deskundige'. Vanuit de maan bekeken zijn we immers allemaal even klein", stelt Versteegde.
Katalysator
De creatieve blik in een dergelijke sessie werkt als een katalysator en doorbreekt de vastgeroeste denkstramienen. Volgens Versteegde neemt de behoefte aan creativiteit in het bedrijfsleven toe. "Als je in deze tijd van automatisering en techniek zelf niet creatief bent, blijft er weinig meer van je over. Onze samenleving wordt steeds multicultureler en daarom moet je openstaan voor nieuwe culturen. Als mens, maar ook als bedrijf, moet je onthechten van je vaste normen- en waardepatronen om de aansluiting te blijven houden. Pan-Europese bedrijven en multinationals met vestigingen in alle uithoeken van de wereld zullen moeten openstaan voor nieuwe culturen om überhaupt een gezamenlijke bedrijfscultuur, corporate culture, te kunnen krijgen. Ook als je wilt zaken doen met buitenlandse bedrijven zul je nieuwe cultuur en normen moet aanleren. Vroeger volgde je, als je zaken wilde gaan doen in het buitenland, een cursus bij het Tropeninstituut om zeden en gewoonten van land te leren kennen. De wereldcultuur bestaat al, maar veel mensen moeten nog leren open te staan voor nieuwe dingen."In tegenstelling tot monumentale kunstuitingen met een statisch karakter, gelooft Versteegde eerder in de vergankelijke kunst waarbij vooral de indruk en de herinnering centraal staan. "Bloemen zijn ook vergankelijk en als wij bijvoorbeeld projecten uitvoeren in kantoorgebouwen dan hoeft dat niet voor de eeuwigheid te zijn. Je moet flexibel kunnen zijn en ook kunstbeleving is niet iets statisch."
Antoon Versteegde heeft inmiddels de nodige ervaring met grootschalige, interactieve projecten en het materiaal bamboe dat hij doorgaans gebruikt is daarbij uitermate succesvol gebleken. Ook de door hem ontwikkelde bouwtechniek, bamboestiek, waarbij de stokken aaneengeknoopt worden met elastiek, is makkelijk over te dragen op mensen die spontaan willen meewerken. Zo realiseerde hij ondermeer kunstprojecten in Frankrijk (1989), Zwitserland (1992), België (1996), Denemarken (1997), Duitsland (1997) en op tal van plaatsen in Nederland. De beelden en installaties van Versteegde zijn meestal tijdelijk en inmiddels dus verdwenen. De 'makers' kunnen hun kunstwerk nog wel op internet op speciale pagina's bekijken als ze daar behoefte aan hebben en dan de herinnering aan dat ene geweldige moment weer opfrissen. Antoon Versteegde licht zijn visie toe: "Vooral het nabeeld is van blijvende waarde. De gedachte aan wat voorbij is en het voorstellingsvermogen om je het beeld van het project waarbij je betrokken bent geweest te herinneren. Je krijgt een soort collectief geheugen, een cultureel erfgoed dat in de herinnering blijft bestaan. Uit dit soort 'gemeenschappelijkheden' ontstaan een bedrijfscultuur en een teamgeest."Konijnenpraters
Hij vervolgt: "In onze creatieve sessies komen mensen binnen met sjieke pakken aan en allemaal hebben ze een masker op dat al jaren niet meer af is geweest. Een paar uur later heeft iedereen dat masker afgegooid en ontdekt men op een creatieve manier alternatieve oplossingen. Ik heb ooit eens een sessie meegemaakt waarbij de parallel werd getrokken tussen de taalverwante woorden 'managen' en 'paarden mennen'. Managers moesten leren een rijtuig te besturen en werden getraind om te leren luisteren naar paarden en op de juiste toon met hen te spreken. Later zag je op TV een parodie op deze 'paardenfluisteraars' waarbij managers een konijn op schoot kregen om tegen te praten: de konijnenpraters. In eerste instantie is dat een maf gezicht, maar door de omgeving en omstandigheden te veranderen kun je mensen op een hele andere manier laten functioneren. Zo werkt dat ook met mijn bamboestiek-sessies. We hebben teams gehad van KLM, TNO, Arcadis of GITP waarmee we onvoorstelbare dingen hebben gerealiseerd. De mensen komen 's ochtend onwennig in een weiland bij elkaar en zien een aantal bamboestokken in een kring waaraan een enveloppe met hun naam hangt. Iedereen kijkt elkaar op een manier van "wat is dit nou weer". Als een de enveloppe openmaakt, volgt de rest van zelf. Men leest de instructies en gaat aarzelend aan de slag om van bamboe een piramide te maken. Niemand snapt waartoe dat moet leiden, maar aan het eind van de dag staat er een kolossale piramide, 12 meter hoog en van onder tot boven versierd. Ook vindt ter plekke nog een feestelijk samenzijn plaats waarbij dit gezamenlijke bouwwerk centraal staat. Zoiets laat een blijvende indruk achter en nog jaren later wordt hierover in het bedrijf gesproken."Denktank
Antoon Versteegde over de toekomstplannen: "We willen ons in de toekomst meer gaan richten op bedrijfsontvangsten hier in ons voormalige PNEM-gebouw in Uden. De bedoeling is dat managers een dag uittrekken om bijvoorbeelden te brainstormen over een nieuw product, een nieuwe verpakking of een marketingprobleem. In deze omgeving kunnen ze zich letterlijk laven aan creativiteit en nieuwe ideeën. De managers worden op allerlei manieren geïnspireerd met creatieve activiteiten die door het hele gebouw heen plaatsvinden. We willen boven op het dak een soort denktank installeren waar men dan op het eind van de dag tot rust kan komen om na over een nieuwe aanpak na te denken. Uitkijkend vanaf het dak over de schitterende natuur krijg je als het ware een helikopterview. Deze aanpak moet een alternatief zijn op al die businessmeetings met luxe toeters en bellen. Hier gaat het vooral om de creativiteit en de inspiratie en uiteraard om de mensen zelf. Wij boetseren met menselijk vlees."
Een ander project is de Bamboebus (www.bamboebus.nl). Dit is een arrangement waarbij al naar gelang de groepsgrootte, een aantal kunstenaars op locatie een gezamenlijk bamboeproject begeleidt. Voor alle materialen wordt gezorgd. Dit arrangement is geschikt voor groepen van 20 tot 50 personen en zeer geschikt als teambuildingactiviteit.Stonehenge
Juni vorig jaar realiseerde Antoon Versteegde met een team vrijwilligers een enorm project voor de gemeente Rotterdam: Stonehenge Rotterdam. In het park bij de Euromast werd een kopie gebouwd van het prehistorische monument in Engeland. Rondom het kunstwerk vond een festival met allerlei activiteiten plaats. Antoon Versteegde: "Het was een schitterend project. Door zo'n kunstwerk zet je een beweging in gang die je niet vooraf kunt voorspellen. Spontaan trokken allerlei new-age groepen en heksenclubs naar Rotterdam om te mediteren en hun rituelen uit te voeren. Mensen werden als door een magneet aangetrokken en zo werden allerlei culturen, beeldende kunst, theater, muziek, natuur, ideeën en ervaringen bij elkaar gebracht. Van de andere kant kwamen er b.v. ook weer christelijke genootschappen in actie tegen dit soort 'heidense zaken'. Ze hebben letterlijk gebeden voor slecht weer, zodat het project en het evenement geen doorgang zouden kunnen vinden. Prachtig als je ziet wat voor een impact zo'n project heeft!"Bamboestiek
Bamboestiek noemt Antoon Versteegde de door hem ontwikkelde bouwtechniek waarbij de stokken met elastiek aaneen worden geknoopt. Een bamboeconstructie bevat letterlijk vele knooppunten die kunnen fungeren als metafoor voor wetmatigheden en technieken die in het dagelijkse werk worden gebruikt. Bovendien komen ze overeen met de wijze waarop relaties worden opgebouwd en onderhouden. Zo kan een driedimensionale constructie als ruimtelijk model een verhelderend beeld geven van relatiestructuren die ook op de eigen situatie van toepassing zijn. Vertrouwde schema's en plattegronden krijgen als fysiek model meer inhoud wanneer ze vertaald worden in een meer dan 10 meter hoog model van inzicht. Zelfs starre organisatiemodellen komen zo voor alle deelnemers daadwerkelijk tot leven. Knooppunten en verbindingen die gemaakt worden vertonen overeenkomsten met bestaande netwerken en met de relaties tussen mensen in de eigen organisatie. Het piramidemodel leent zich uitstekend voor bamboeprojecten omdat het een top-down en bottom-up benadering symboliseert. Een piramide heeft grote basis, een breed draagvlak met een duidelijke top, waarin zowel van onder af (bottum-up benadering) als van boven af (top-down) werkende netwerken worden geprojecteerd die vanuit verschillende kanten kunnen worden benaderd.
Open Space Workshop
Suppose you wish to organise an inspiring meeting, without the confining setting of conferences characterised by a strict programme full of dull speakers, miscommunication and annoyance. On the contrary, you are looking for a more informal way of combining various cultures and starting points in enthusiastic working groups of varying composition and with possibilities for cross-fertilization; with spontaneous collaborations between separate disciplines in a dynamic context in which the participants are open to each other; with everyone being free to switch from one interesting development to the other; ranging from moments of fierce debate to setting to work together to moments of reflection and inspiration. In that case, an Open Space Workshop is the perfect solution.
Antoon Versteegde has developed Open Space Workshops for various clients as a concept for large-scale meetings such as consultations, merger talks, staff parties, conferences and days of reflection with dozens or even hundreds of participants communicating both creatively and effectively. Working together artistically and constructively on the one hand, while exchanging thoughts on essential themes informally on the other creates a transparent, open structure in which people frequently surpass themselves and each other, without the meeting ending up in aimless chatter or dreary chaos. Hidden powers and creative talents will germinate and bring about a colourful apotheosis, a euphoria none of the participants could have expected beforehand.
Open Space Workshops are a lively refuge where people are invited in a safe setting to share ideas, opinions, talents, views and experiences. This leads to inspiring forms of communication in which the enthusiasm, talent, know-how, perception and insight of all participants are the ingredients of personal commitment toward reaching a higher level collectively.
Open Space Workshops are based on the principle of Open Space Technology, in which optimal participation and commitment of the participants are achieved by constantly giving them ample time and space to immerse and express themselves in a series of creative workshops. A transparently structured narrative with recognizable elements and challenging assignments enhances the quality of the results. To this end, the Corporate Identity or Mission Statement of the organisation concerned are frequently quoted in the introductory texts to each item, but with tongue in cheek. This does not include dull speeches, or formal discussion groups on predetermined subjects, or questions at the end of the meeting, or obligatory preparations. During Open Space Workshops, all time and energy are used to create an optimal atmosphere in which the participants are given all the space they need to rediscover themselves and others in an informal situation.
Open Space Technology is based on the principles of self-coaching: participants put together their own programme through work sessions. Open Space has been used before at official work conferences and congresses of fellow workers who discuss what really concerns them in various simultaneous sessions. They explore new approaches and possibilities or try to formulate new answers to old questions. This is based on the principle that people are perfectly able themselves to develop and work out themes that are relevant to them, instead of experts pre-arranging this for them. Furthermore, Open Space is capable of bringing together large numbers of people with various backgrounds to share visions, ideas, creativity and actions, resulting in a collective and motivating happening.
Open Space Work is the process in which a small or larger group of participants can put their enthusiasm and energy into a joint approach of a subject or work method, ways of finding solutions, creating new techniques, and so on.
Open Space Work includes the following aspects:
· Monitoring processes of change.
· Enhancing mutual trust.
· Promoting self-coaching.
· Improving communication.
· Creating support.
· Developing mutual respect.
· Stimulating creativity and innovation.How does an Open Space Workshop work?
During the meeting people are invited to form mixed work groups and participate in a workshop or studio, within a given framework. Everyone is given the opportunity to show their personal talents and gain new experiences. The work climate is characterized by openness, commitment, shared responsibility and self-coaching, with room for dialogue and the exchange of experiences in an informal yet inspiring atmosphere. On average, the various workshops take about an hour, after which the pieces of work that have been created can be presented on a central spot. If so desired, the work can be elucidated or commented upon by others.Open Space Workshops are based on seven basic principles:
1. Whoever comes are always the right people
2. Whatever happens is for the good.
3. (Weather) conditions should be taken for what they are.
4. The composition of the groups is determined by chance.
5. Everyone may start whenever they feel like it.
6. Everyone may stop whenever they think it is time to.
7. Everyone is free to move around as they like.Whoever comes are always the right people
In the invitation phase, as many candidates as possible receive a letter inviting them to participate in the Open Space Workshop. Interest may be enhanced through an appealing mailing or poster campaign. Creating a certain tension or expectations in the preliminary phase increases the chance of a large turnout and proves the ones who stay at home wrong.Whatever happens is for the good
In consultation with the client and with assistants within the organisation a number of open workshops are presented. This course of action is not chosen to realize premeditated products or projects, but to get e process going in which all participants inspire one another to achieve a certain result, drawing frequently upon the collective memory and the (hidden) talents an skills that are present in each team.(Weather) conditions should be taken for what they are.
According to the wishes and objectives of the Open Space workshop, an appropriate date is chosen and an appropriate location booked. Ultimately, the mood and the setting of the workshop will be influenced by all kinds of conditions. Whether the workshops are successful or not need not depend on the weather or the ambiance, however. One gets the weather one deserves and a good atmosphere is only created by the people involved.The composition of the groups is determined by chance.
To get a large group of participants going and prevent cliques from forming, a random division into workable teams is made. Upon arrival, everyone is issued a badge at random with a text or colour indicating which team they belong to. Subsequently, large boards indicate with which workshop each group will start and from then on, people are referred to each successive item on the programme. Some groups will develop strong bonds, others may fall apart because team members quit and join another group. Anyone is free to choose.Everyone may start whenever they feel like it.
None of the participants know in advance what is going to happen nor can they anticipate the situation. Some of them may have expected something completely different, hoping for a sports day or a trip to a theme park. Other may show a rigid attitude: 'I wasn't hired for this, was I..?' and need more time to get acclimatized. Allow them some time to adjust; the supervisors will frequently encourage them to join in anyway and be loyal members of the group.Everyone may stop whenever they think it is time to.
In most workshops the participants do unusual things and show unfamiliar sides of themselves in ways they are not used to. The aim is to create a stimulating work atmosphere in which people go from one surprise to the next, but surpass themselves and each other frequently as well. Not everyone has the same tension arc, however; at times one just runs out of energy. People tend to feel they are judged personally on their individual piece of work or their own commitment. Everyone should be accepted as they are and be free to decide when 'it' is ready.
Everyone is free to move around as they like.
As stated before, you have the right to move around as you like. If you feel you have landed in a situation from which you cannot learn anything or to which you cannot contribute anything: use your own two feet to walk to a more appropriate place. Feel free to walk around to look and discuss what is going on in other groups and join in when you like it. This way, participants take ideas and experiences from one group to another, which leads to cross-fertilization.What does an Open Space Workshop do?
An Open Space Workshop brings together large numbers of people from various backgrounds in a very concrete way. Initially, the way the groups are arranged is determined by chance, but eventually one decides oneself where and what you are going to do when and with whom. This way visions, ideas, plans and experiences of all kinds are shared from various cultures and points of view. Open Space Technology offers a large number of advantages for various organisations, namely:· For a limited time and in a creative way, it focuses everyone's attention on a subject or moment that is important to the organisation or group.
· It brings into the picture common interests and concerns that do not receive sufficient attention or no attention at all in the daily routine.
· It offers everyone the opportunity to quit activities that no longer hold their interest in order to find a more inspiring situation or create one themselves.
· It is an excellent equalizer, because it invites a wide variety of participants to bring up what matters to them, both individually and in smaller or larger groups.
· It generates new points of view, creates innovative solutions and clears the way for future actions.
· It offers individuals the opportunity to manifest themselves in a different way from what they are used to. Masks are removed and traditional working relations are sidelined for a brief moment.
· Language barriers are broken with ease; for this reason, Open Space Workshops lend themselves perfectly for breaking the ice in multinational meetings in which participants have to get familiar with one another
At what occasions are Open Space Workshops used?
Open Space Technology is a lively process, allowing small or large groups of participants to invest in the visualisation of a common subject or a collective problem, in the search for solutions or the creation of new possibilities, developments and techniques, and so on. Examples of this are:· Getting a picture of what people within the organisation are really committed to.
· Exploring new issues and possibilities.
· Motivating a culture of independent working and decision-making.
· Developing creative, innovative or problem-solving plans and techniques.
· Stimulating community spirit.
· Analysing and solving differences of opinion or serious conflicts.
· Embedding new processes and procedures in organisations.
· Remotivating people when things become disordered.How long does an Open Space Workshop take?
Cause and reason, previous history, new plans and objectives of the organisation affect the nature and organisation of each Open Space Workshop. As each organisation is different, each Open Space Workshop will be different too. It usually takes one, two or three daily periods, in most cases consecutive ones, though they may be interrupted by brainstorming sessions, discussion groups and plenary meetings.How many participants does an Open Space Workshop have?
A minimum of around twenty persons should participate in an Open Space workshop. The maximum number of participants is only limited by the budget and the location's facilities. Workshops of several hundreds of people are a regular phenomenon, and even a group of over a thousand participants does not pose any organisational problems. This is the ideal event for realising bottom-up participation. During the workshops, all staff members are given the opportunity in a non-confronting way to contribute and further develop their ideas and creativity. The process is fed by the energy and the enthusiasm of the participants for the common cause and by their individual actions.Supervising an Open Space Workshop
Supervising an Open Space Workshop requires experienced supervisors from outside the system of the organising party. Antoon Versteegde has an extensive network of professionals trainers and artists, who through their personal vision and working method can act as catalysts for the functioning of the various groups. From their daily practice they are used to reacting alertly to chance and use serendipity optimally.A rough outline of an Open Space Workshop
An Open Space Workshop is divided into a number of separate workshops in which various artistic disciplines are practised and smaller or larger groups of people work together in various ways to achieve certain results. Depending on the number of participants, the facilities of the location concerned, the theme chosen and the object in view, a tailor-made trajectory is planned with creative workshops.
Sonja Nieß - März 2003
Diplom-Nebenthema "Bambus"
Ökologie und Design (ÖD)
Prüfer: Prof. Günter Horntrich
Köln International School of DesignDie Anwendung von Bambus als Baumaterial in moderner Weise
Bambusskulpturen von Antoon Versteegde
Der niederländische Künstler Antoon Versteegde (geb. 1953) baut seit nun fast 20 Jahren große Bambusskulpturen, die er außerhalb von Museen und Institutionen als temporäre Kunst unter freiem Himmel Betrachtern frei zugänglich macht. Bambus ist für die Konstruktion seiner Skulpturen wegen seines geringen Gewichtes und seiner gleichzeitigen Stabilität hervorragend geeignet. Als Verbindungselemente benutzt Antoon Versteegde starke Gummibänder. Seine Werkelassen sich in sehr kurzer Zeit auf- und wieder abbauen. Bei der Verwirklichung seiner Skulpturen bezieht er andere Künstler oder spontane freiwillige Helfer mit ein, so dass die Installation an Interaktivität gewinnt und die Öffentlichkeit einen aktiven Teil der Gestaltung beisteuert. Ist eine Ausstellung vorüber, werden die Skulpturen abgebaut und alle verwendeten Teile (Bambusstangen, Gummibänder) finden in neuen Projekten eine Wiederverwendung. .../...
Bamboeblad, door Jet de Wilde
De Zestienhovenstraat: bonen en bamboe-fantasie
Zaterdag drie mei was de start van alweer het vierde Creatief Beheerproject. Deze keer is het terrein van de Zestienhovenstraat aan de beurt. Het terrein zal tot het eind van de zomer 2004 worden beheerd door Creatief Beheer. Kunstenares Karin Keijzer heeft, samen met Antoon Versteegde en talloze vrijwilligers, het ontwerp en de uitvoering van de plannen op zich genomen.
Binnen een middag verrezen er twee hoge poorten, gemaakt van bamboestokken en een parkje van hangende, vrolijk gekleurde emmertjes die meebewogen op de straffe wind. In de emmertjes is bonenzaad geplant, die om de palen heen zal groeien. Ook verschenen er kleine tuintjes met bloemetjes en plantjes die aangelegd werden door de kinderen uit de buurt.
Komende week, als het vakantie is, zal er samen met de buurtkinderen verder gewerkt worden aan het terrein.
Ook het braakliggende terrein in de Schieveenstraat, één straat verderop, zal worden aangepakt. Idee voor dat terrein is het benadrukken van de 'archeologische vondsten'. Ook komt er een 'kleituin' van gerecyclede Engelse rivierklei.
"We willen reageren op wat al aanwezig is", aldus Karin Keijzer; "daardoor let je meer op kleine dingen die groot kunnen worden.Zo ontdekten we op de Zestienhovenstraat een vijver, compleet met kikkers en al. Daaromheen kunnen we uitwaaierende cirkelpatronen aanleggen, als een soort rimpelingen in water. De hangtuin van kunstenaar Antoon Versteegde is ook zo'n voorbeeld. Het is een ontwerp wat hij eerder heeft uitgevoerd met vlaggen, en met nepplanten. Omdat de grond hier nog niet gesaneerd is hebben we besloten de bonen boven de grond te laten groeien."
Omdat het de Deelgemeente leuker leek het terrein in de zomer voor de buurt beschikbaar te stellen begint het saneren pas in de winter, als er niet zoveel te doen is.De elastieken waarmee de bamboe-objecten bij elkaar gehouden worden hebben een 'houdbaarheid' van 5 maanden. Na de sanering zullen er weer nieuwe projecten opgestart worden.
Creatief Beheer in actie in de Zestienhovenstraat
Ik sprak met het team van Creatief Beheer, die afgelopen zaterdag in de gestaag vallende regen de bouwterreinen van de Schieveenstraat en de Zestienhovenstraat in artistieke juweeltjes aan het omvormen waren. Men kon ze makkelijk herkennen aan de bemodderde regenjassen, de paraplu-hoedjes en de intens zwarte tuinaarde-handen. Buurtbewoners vielen vooral op door hun afwezigheid. Kwam het door de regen? Het Dunya-festival? De Noorderboulevard-braderie?
Borga (timmerman/stoffeerder, doet een opleiding belichting, eerder actief tijdens het Zwaanshals-festival):
Ik doe het niet voor het geld, nee. Ik doe dit voor het leuk. Het is tof om zo'n bouwput te zien opknappen. Dat is voor de bewoners leuk om naar te kijken, en doordat het mooier wordt komen er misschien meer projecten bij die we mogen opknappen, zodat Rotterdam een mooiere stad wordt. Als je één pleintje hebt gezien wat door de gemeente is aangelegd is dan heb je ze allemaal gezien. Hekken, steen en verboden-voor-hondenbordjes. Dit wordt steeds meer een romantische gezellige plek, vooral door de natuurmaterialen, de planten en de wilgentenen. De voorbijgangers vandaag reageren allemaal positief. Alleen al door grasmatten neer te leggen ziet het er al zoveel anders uit. Net als met tapijt eigenlijk.Valerie (ook actief geweest op het Brancoplein en het Zwaanshalspark):
Het is grappig om te doen, het maakt de buurt mooier en socialer. Door hier te staan werken, zeker als het wat beter weer is, komen de bewoners vanzelf langs of meedoen. En dan ontmoeten mensen elkaar en dat is goed. Mensen gaan dan groter denken dan alleen hun eigen persoontje of familie. Volgens mij is het ook goed voor de geestelijke gezondheid. Maar nu heb ik een douche nodig. En zon.Willem (beter bekend als Stadsjutter):
Deze tuinaarde stinkt naar stront. Dus de komende twee weken wordt voor mij een sociale ramp. "Daar heb je Willem weer met zijn stinkende stronthanden". Zelfs als ik niet meer stink zullen mensen me uit de weg gaan. Waarom doe ik dit, inderdaad.Tinus (all the way from Helmond):
Ik doe dit uit bewondering voor de projecten van Antoon Versteegde. Volgens mij is het juist doordat de bewoners mee kunnen doen goed voor hun om te beseffen hoeveel tijd er eigenlijk in gaat zitten. Dan krijgen ze ook wat meer gevoel voor het beeld en het idee. De hangende tuinen bijvoorbeeld, vind ik een hartstikke mooi idee, maar heel bewerkelijk.Genoveef (bezig bij de hangende bonentuin, ook te bezien op www.genoveef.com):
Ik moest gelijk denken aan het sprookje Jaap en de bonenstengel, over een jongetje dat omhoog klom langs een bonenplant, in de hemel kwam waar hij een reus tegenkwam in een kasteel woonde en mensenvlees at, waarna Jaap weer snel langs de bonenstengel naar beneden roetste. Ja, ik weet niet helemaal hoe het sprookje ging, hoor. Maar bonenplanten zijn dus wel makkelijk. Kun je even een kijkje nemen in de hemel, om te zien wat daar te vinden is. Kun je alsnog besluiten voor de hel te gaan. Maar dadelijk als de bonen gaan groeien ziet het er kei-goed uit.Sylvia (de partner van Versteegde, beeldend kunstenares uit Uden):
Ik maak cirkels onder de bamboe-piramide. De piramide bleek te mannelijk te zijn, volgens Michiel van het Spiritueel Atelier om de hoek. Of het had iets te maken met de zon en de maan ofzo. Nou ja, het ziet er in ieder geval goed uit zo. Het is alleen waardeloos dat de buurtbewoners het laten afweten. Het lijkt wel alsof ze helemaal niet betrokken zijn. En het is met zo'n groot terrein behoorlijk arbeidsintensief, daar heb je echt wel hulp bij nodig. Toen ik het voor het eerst zag vond ik het maar een vieze zooi hier. Ik snap niet dat de gemeente niet wat doet om in ieder geval het glas en de blikjes enzo op te ruimen. Maar zo wordt het wel wat.Joost (bezig met 'vrouwelijke bloemencirkels'):
Een buurtjongetje dat gister juist wel wilde meehelpen werd later gepest door zijn vriendjes. Het is gewoon niet 'cool' om te helpen.Antoon Versteegde (beeldend kunstenaar, ook bekend van het Stonehenge-project vorig jaar in het Euromastpark):
Je kunt die tuin een beetje zien als hangende kraamkamer voor bonen. Ze worden als een baby gewiegd door de wind. Dit zal allemaal wel sublimatie zijn; sinds ik geholpen ben voel ik me ook een beetje zoals die rooie kater van Jan, Jans en de kinderen. Daar hield ik me vroeger ook nooit mee bezig.Arnold (uit de stal van Antoon):
Het is ook leuk om in Rotterdam te zijn. Vooral die oude architectuur hier. Ja, en dan werk je ineens op een plek waar ze het neergehaald hebben. De huizen tegenover het terrein in de Schieveenstraat hebben ze toch schitterend opgeknapt. Dus ze kunnen het wel. Maar willen ze het? Zo'n bouwput valt best mee. Vroeger zouden ze de oude gevels niet zo mooi aftimmeren. Volgens mij is dat sinds de PVDA. Een politieke uitspraaktja. Creatief Beheer gaat daadwerkelijk de wijken in. Politieke partijen exploiteren de onvrede vooral in de verkiezingstijd, en doen vervolgens helemaal niets. Nou ja, verzin maar een politieke uitspraak, en geef mij daar maar de schuld van.
Kinderen over het Zestienhoventerrein:
Henk (12 jaar):
Het is nu al beter dan hoe het was. Nadat de huizen hier gesloopt waren stond er een groot hek omheen en ben ik maar één keer stiekem op het terrein geweest om met mijn raceauto te racen. De huizen die er eerst stonden waren van binnen wel gezellig, maar van buiten helemaal ingezakt. Daarna zag het er met al die houten platen voor de ramen nogal saai uit. Ik zou wel willen dat ze ook een basketbalveldje aan gaan leggen, met een vangnet.Hatice (8 jaar):
Het leukste aan tuinieren is dat je bloemetjes kan laten bloeien.David (8 jaar):
Tuinieren vind ik niet zo leuk, maar als ik mocht kiezen wat er zou gebeuren zou ik hutten willen bouwen. Niet van bamboe, want dat is veel te open, dan kan iedereen zo naar binnen lopen! Hutten met uitklapdingen, tafeltjes enzo.Olivier (11 jaar):
Hutten van bamboe kan ook, maar dan moet je de stokken heel dicht op elkaar binden, net als de Romeinen deden met boomstammen. Schatgraven is ook leuk, maar dan moet je wel een goeie kaart hebben en heel goed meten. Voor je het weet ben je op de verkeerde plek aan het graven.
90 Jaar Erasmus Universiteit Rotterdam'Spelen met kennis'
schilderworkshop o.l.v. Sylvia Dekker7 november 2003, Dies natalis Erasmus Universiteit Rotterdam: Onthulling Lustrumschilderij, vervaardigd door de Erasmus-family tijdens de lustrumfinaledag 27 september 2003, o.l.v. Sylvia Dekker.
'Alle dieren waren tevreden met hun grenzen, alleen de mens probeerde steeds zijn grenzen te overschrijden.'
(Desiderius Erasmus)Lustrum Hymn
Glory to our Alma Mater,
Ninety and still going strong.
Smart and even getting smarter,
And saluted in this song.
'Building bridges, Local and global'
'Main port of knowledge Rotterdam'
Cheerio to our Alma Mater:
Your health and prosperity!
Mondriaan doet Uden aan voor rust en inspiratie.
"Ik ben geen Mondriaan-deskundige," zegt Frits Becht, "maar ik denk wel dat de periode die hij in Uden door heeft gebracht cruciaal is geweest voor zijn ontwikkeling. Hij heeft zich teruggetrokken uit het drukke wereldje in Amsterdam, heeft nadrukkelijk de rust gezocht. Hij kreeg een sympathieke ontvangst in Brabant. Deze periode heeft zeker bijgedragen aan de ontwikkeling in zijn werk."
UDEN - In 2004 is het honderd jaar geleden dat de kunstenaar Piet Mondriaan naar Brabant kwam om er rust te zoeken en inspiratie op te doen. Juist omdat tien jaar geleden de vijftigste verjaardag van zijn dood al te uitbundig werd gevierd, vonden de leden van beeldende kunstenaarsvereniging 'Ateliers Uden Buiten' het eeuwfeest van zijn bezoek aan Uden een prima aanleiding om een levendige kunstmanifestatie te organiseren. Het ateliergebouw van hun vereniging (AUB) ligt immers pal aan de in 1994 uitgestippelde Mondriaan fietsroute die de geïnteresseerde cultuurvorser langs alle inspirerende bronnen leidt waaruit Mondriaan heeft kunnen putten.
Mondriaan in een nieuwbouwwijk
Die route begint op het naar hem vernoemde Mondriaanplein, een parkeerterrein in het winkelcentrum van Uden. Hierna komt men door de winkelstraat waar vorige eeuw het huis stond waar Mondriaan woonde, maar dat heeft moeten wijken voor een modern ogende winkelpui. Vervolgens fietst men langs een standerdmolen die enigszins lijkt op de molens die Mondriaan begin vorige eeuw in Brabant schilderde. Daarna doorklieft men een paar naoorlogse nieuwbouwwijken om uiteindelijk in het bosrijke buitengebied ten noorden van Uden te belanden.Juist in deze omgeving werken nog dagelijks de Udense kunstenaars die het initiatief hebben genomen voor de kunstmanifestatie. De manifestatie wordt onder auspiciën van de Mondriaan.Org gehouden met de presentatie van een tentoonstelling met catalogus voor het publiek. Behalve de kunstwerken kan men ook kijken en luisteren naar muziek- en theateroptredens, bijzondere voorstellingen, lezingen en voordrachten in het vestzaktheater waarbij er speciale aandacht zal zijn voor Boogie Woogie, Moderne Dans en Poëzie.