[Info] [Nieuws] [Atelier] [Workshop] [Historie] [Museum] [Email] [Index] [Home]

 

 

 

Stichting De Lutteltuin, KRONIEK 2002

 

STICHTING DE LUTTELTUIN WENST U EEN BEELDIG 2003

Uden, december 2002

 

Beste Mensen,

Op de valreep van Oud op Nieuw hebben we toch nog maar een papieren versie gemaakt van onze "Lutteltuin Kroniek" nieuwsbrief met daarin een aantal krantenknipsels van het afgelopen jaar. Hoewel de meeste varhalen en foto's wel op een van onze vele websites staan, zijn er nog steeds genoeg 'digibeten' om het voortbestaan van een tastbaar exemplaar te rekken. Maar het zou wel eens de laatste kunnen zijn, want het is toch eigenlijk niet meer van deze tijd...

De meeste projectenaanvragen krijgen we vandaag de dag ook dankzij internet en de websites waarop de verschillende activiteiten zijn beschreven, rijkelijk voorzien van foto's en soms een filmpje.
We proberen de nieuwspagina's al tijdens of daags na een nieuw project bij te werken, zodat de thuisblijvers kunnen zien wat we doen. Ook nieuwe ontwikkelingen en projecten zijn daar terug te vinden, het is dus raadzaam om regelmatig rond te surfen om te zien of er iets staat te gebeuren waaraan je mee wilt doen.

Voor komend jaar staan er natuurlijk weer een aantal plannen op stapel, maar wat precies en waar blijft zoals gewoonlijk een verrassing totdat het ook écht zeker is dat zo'n project doorgaat. Hopelijk treffen we je komend jaar bij een van die festiviteiten.
We wensen je alle goeds en een voorBééldig Nieuwjaar!

Antoon Versteegde en Sylvia Dekker.

 

 

Ausstellungseröffnung zum 15jährigen Bestehen der IJBS Oswiecim/Auschwitz

Das Internationale Auschwitz Komitee, Die Stiftung für die IJBS in Oswiecim/Auschwitz, Die Aktion Sühnezeichen Friedensdienste in Zusammenarbeit mit dem Freundeskreis WillyBrandt Haus e.V. laden ein zur Eröffnung der Ausstellung "Danach ist es ein Teil von dir" durch Bundeskanzler Gerhard Schröder am Dienstag, den 22. Januar 2002 um 18.00 Uhr im WillyBrandtHaus, Stresemannstr. 28, 10963 Berlin (UBhf. Hallesches Tor)

Zwischen Geschichte und Gegenwart, zwischen der Gedenkstätte Auschwitz und der Stadt Oswiecim liegt die Internationale Jugendbegegnungsstätte in Oswiecim/Auschwitz, die 1986 auf Initiative der Aktion Sühnezeichen Friedensdienste und der Stadt Oswiecim errichtet wurde. Jährlich wird sie von mehr als 6000 Jugendlichen aus zahlreichen europäischen Ländern besucht. Heute wird die Begegnungsstätte von der polnischdeutschen Stiftung für die IJBS geführt.

"Danach ist es ein Teil von dir...": Junge Menschen aus sieben europäischen Staaten erzählen über ihre Erlebnisse, Erfahrungen und Reaktionen in der Gedenkstätte AuschwitzBirkenau, über ihre Gespräche mit ehemaligen Häftlingen und ihre Erkenntnis nach der Reise: "Wie kann ich über etwas berichten, wofür es keine Worte gibt ?" und gleichzeitig: "Schweigen ist nicht mehr möglich..."

Eine Ausstellung von Antoon Versteegde, Carry van Lakerveld und Christoph Heubner

 

"Danach ist es ein Teil von dir"

Von Karl Forster

Es mussten schon zwei Jahrestage zusammenfallen, damit diese Ausstellung in Deutschland wenn auch nur kurz zu sehen war. Aus Anlass des 40. Jahrestages des Beginns der Sommerlager der Aktion Sühnezeichen Friedensdienste (ASF) und zum 15jährigen Bestehen der Jugendbegegnungsstätte Auschwitz wurde die vom Internationalen Auschwitz Komitee (IAK) vor zwei Jahren erstellte Ausstellung "Danach ist es ein Teil von dir" fünf Tage lang im Berliner WillyBrandtHaus gezeigt. Die Ausstellung dokumentiert die Besuche junger Menschen aus verschiedenen Ländern in AuschwitzBirkenau.

Ziel der Ausstellung ist es zu zeigen, was junge Menschen bei einem Besuch des ehemaligen Konzentrations und Vernichtungslagers AuschwitzBirkenau lernen können. Die in der Ausstellung vorgestellten jungen Menschen aus Österreich, Belgien, Frankreich, Deutschland, Luxemburg, den Niederlanden und Polen besuchten AuschwitzBirkenau erst kürzlich oder schon vor etlicher Zeit. Bisher wurden keine akademischen Studien über die Auswirkungen des Schulunterrichts zum Thema Zweiter Weltkrieg oder der Shoah durchgeführt. Diese 22 jungen Menschen schildern jedoch auf beeindruckende und positive Weise, welche langfristigen Wirkungen dieser Besuch in ihnen hervorgerufen hat. Mit ihren Aussagen sind sie repräsentativ für viele, viele andere. Sie erzählen von dieser Reise als einem Erlebnis, das ihre Einstellung zum Leben im Allgemeinen und zu politischen und moralischen Fragen im Besonderen geprägt und verändert hat.

Die Bedeutung der Begleitung durch Überlebende des Lagers kann nicht genug hervorgehoben werden. Da das letzte Jahrzehnt angebrochen ist, in dem es Überlebenden des Lagers praktisch möglich sein wird, diese Reisen zu unternehmen und ihre Erfahrungen jungen Menschen direkt zu vermitteln, ist es von großer Wichtigkeit, die Möglichkeiten einer Unterstützung und Koordinierung dieser Reisen auf europäischer Ebene zu diskutieren. Die Kapazitäten für die Entwicklung weiterer effektiver Programme auf verschiedenen Bildungsebenen sowie für die Planung und Realisierung von Lagerbesuchen durch multinationale Gruppen sind vorhanden.

Besuche junger Menschen in AuschwitzBirkenau haben im Allgemeinen immer eine große Wirkung. Sie stellen ein hervorragendes Werkzeug für eine langfristige Bekämpfung von Vorurteilen und Rassismus dar, von dem jedoch bisher nicht ausreichend Gebrauch gemacht wurde.
Der Inhalt dieser Ausstellung stammt von den jungen Menschen selbst, die gebeten wurden, sich fotografieren zu lassen. Jeder Teilnehmer schrieb einen Text, in dem er sich vorstellte, sowie einen Text, indem er schilderte, welche Wirkung der Besuch in AuschwitzBirkenau auf ihn hatte. Die in der Ausstellung präsentierten Texte sind in der jeweiligen Originalsprache. Die einzigen Veränderungen der Texte wurden zum Zweck der Verkürzung vorgenommen oder ergaben sich aus Problemen bei der Übersetzung.

Das Konzept der Ausstellung stammt von den beiden Vizepräsidenten des Internationalen AuschwitzKomitees Carry van Lakerveld, Amsterdam und Christoph Heubner, Berlin. Die Umsetzung übernahm der niederländische Künstler Antoon Versteegde. Die Ausstellung war erstmals im Jahr 2000 im Gebäude des Europaparlaments in Brüssel zu sehen. Erst jetzt kam sie nach Berlin, konnte dort aber aus Termingründen nur fünf Tage stehen.

Zur Eröffnung sprachen u.a. die Witwe des ehemaligen Präsidenten des IAK, Baronin Rosa Goldstein, Brüssel und der ehemalige Vorsitzende der ASF und Beiratsmitglied der Deutsch Polnischen Gesellschaft der BRD Hans Richard Nevermann. Beeindruckend waren die kurzen Ansprachen einer aus Polen stammenden Auszubildenden von VW die mit einer der zahlreichen Gruppen des Automobilkonzerns die Gedenkstätte Auschwitz besuchte, und eine Jugendliche aus der Stadt Os´wiecim. Wir dokumentieren im Folgenden einige der dort gehaltenen Ansprachen, da sie sehr gut die Arbeit der Begegnungsstätte und die Auswirkungen der Besuche auf die Teilnehmerinnen und Teilnehmer zeigen.

 

 

NOORDBROEK Voor het eerste lustrum van galerie Halte 1811 heeft beeldend kunstenaar Antoon Versteegde een interactieve installatie ontworpen die hij op zaterdag 27 april samen met een aantal kunstenaars en buurtbewoners gaat opbouwen in het weiland tegenover de galerie aan de Hoofdstraat 80 te Noordbroek. Het gaat hier om een soort tijdelijke expositieruimte waarin verschillende kunstwerken worden tentoongesteld. De constructie wordt gemaakt van bamboestokken en krijgt een diameter van 12 meter met een hoogte van 2,5 meter. In het midden komt een binnenruimte waarin reproducties worden gehangen van de grafische kunstwerken die een veertiental kunstenaars speciaal maakten voor het eerste lustrumfeest van Halte 1811. Aan de buitenzijde van de carrouselvormige installatie komen 27 doeken te hangen van 75 x 200 cm waarop zowel door de kunstenaars en omwonenden als andere geïnteresseerden kleurrijke figuren als zelfportretten kunnen worden geschilderd met als thema "feest".

 


Festivalkrant Star&Arts

Tussen veen en verbeelding

Het werk van Antoon Versteegde (1953) heeft ruimte nodig. Veel ruimte. Antoon bedenkt levensgrote beelden die in hun ruimtelijke beleving wél in zijn hoofd, maar niet in zijn atelier passen. Daarom ontwerpt en bouwt hij op openbare locaties tijdelijke installaties, gebruikmakend van 'bamboestiek': enorme constructies van bamboestokken, aaneengeknoopt met elastieken. Versteegde bouwt zijn constructies samen met de plaatselijke bevolking. De door hem ontwikkelde bouwtechniek is makkelijk aan te leren door iedereen die wil meedoen.

In Wildervank, op de locatie van het voormalige station, bouwde Antoon met vrijwilligers en de plaatselijke buurtvereniging een tunnel, opgebouwd uit bamboestokken die grotendeels een lengte hebben van 305 cm. Versteegde: "Er is nagenoeg niets meer wat nog herinnert aan de gloriedagen dat hier dagelijks vele personen in en uit de stoptrein stapten. op weg naar school, werk of andere bestemming en weer terug naar huis. In het concept van Star&Arts is het idee juist om dit soort lege plekken vol oude herinneringen te gebruiken om samen met de lokale bevolking weer iets te beleven wat refereert aan vergane glorie en verloren sentimenten."

De boogconstructies zijn voornamelijk over de spoorrails geplaatst, zodat de trein er onderdoor rijdt. Bepaalde bogen zijn langs het spoor, op het perron of zomaar ergens in de buurt neergezet. Versteegde over zijn kunstvorm: "Het uiteindelijke resultaat van de samenwerking de tunnel verschijnt maar even en verdwijnt dan weer. Maar terwijl het feitelijke kunstwerk al na een paar maanden voorbij is, wordt de gezamenlijke belevenis gaandeweg toegevoegd aan het collectieve geheugen."

 

 

Dagblad van het Noorden, 3 juni 2002

Gouden tunnel in de smaak: 'Het lijkt de Arc de Triomph wel'

door Johan de Veer

WILDERVANK De 'bamboestiek' van kunstenaar Antoon Versteegde schittert in de zon. Op het perron van station Wildervank staat mevrouw Meihuizen. "Ik woon hier al vijfenveertig jaar, maar zoiets heb ik hier nog nooit gezien. Het lijkt de Arc de Triomph wel." Een man vertelt dat hij op de N33 reed en dacht dat daar ergens iets van goud moest staan. Hij kon het niet laten om af te slaan.

De officiële opening van Star & Arts in Wildervank verloopt gemoedelijk. In het hoge gras tussen de bielzen en het perron wordt muziek gemaakt. Passagiers wachten op de stoomtram. Organisator Bert Kraan heeft een partytent in elkaar gezet. Hij sjouwt met een boor en houdt een toespraakje. Met geen woord rept hij over de beschuldiging van Versteegde. Die beweerde vorige week dat Kraan zich middels het sponsorgeld zou hebben verrijkt aan diens kunstwerk. De organisator laat zich niet kennen. "Mag ik een groot applaus voor de kunstenaar die hier dit prachtige werk heeft neergezet."

Bijzonder is het optreden van het bamboeorkest, ontstaan uit een vereniging van huisvrouwen. Een groep van tien dames en Wim Dussel. De laatste legt uit dat ze allemaal lid zijn van het in 1938 opgerichte Nederlandse Pijpersgilde. De bamboefluit is een middeleeuws instrument. Een stok met een paar gaatjes. "Ho, ho, de plaats van de gaatjes bepalen de klankkleur. Je moet niet lukraak ergens prikken. Er zijn hele tabellen van."
Als de zes vrouwen van Klankpalet a capella zingen, is het muisstil op het perron. Harmonieorkest Voorwaarts in Veendam neemt het van de zangeressen over. Als het orkest klaar is, geeft de in onberispelijk zwart gestoken dirigent het stokje door aan de bamboespelers. Het is goed toeven onder de 'gouden' tunnel. Mevrouw Meihuizen geniet. "Prachtig hè? Ik heb hier om de hoek gewoond. Ben hier naar toe getrouwd, weet u. Maar van oorsprong kom ik uit Loppersum. Het Hogeland, tsja, daar zegt u wat. Daar is het pas mooi."

 

 

Ruzie hoort bij kunstwerk Star & Arts

Kan een ruzie deel uit maken van een kunst werk? Wel als je Antoon Versteegde heet en een bamboetunnel bouwt in Wildervank. Niet het kunstwerk is belangrijk, maar de gezamenlijke herinnering die de bevolking aan het bouwen overhoudt. Des te meer herrie, des te geslaagder de kunst.

In juni en juli genieten treinreizigers van de museumspoorlijn van de Star van het kunstproject Star & Arts. En dan? Versteegde komt niet terug om het spul af te breken. Niet omdat hij slechte herinneringen aan de Veenkolonie bewaart, maar omdat de tunnel zichzelf moet afbreken. Het elastiek verweert en de stokken komen vanzelf naar beneden. Die mogen de Wildervanksters dan mee naar huis nemen. Het zijn uitstekende bonenstaken. Zodat een Wildervankster in zijn tuin staat en goedkeurend de weelderige groei van zijn bonen gadeslaat die zich langs de bamboestokken omhoog slingeren. Dan komen herin neringen aan 2002 weer boven. Toen Antoon Versteegde naar Wildervank kwam om er de lakens eens flink op te schudden. (LvK)

 


'Je bent vrij om te komen en te gaan'

De voorbereidingen zijn in volle gang, de bamboe stokken en het elastiek besteld. Wat nu nog nodig is, zijn bewoners die samen met de kunstenaar een tijdelijk spoortunnel in Wildervank gaan bouwen.

WILDERVANK In de maanden juni en juli vindt rond de Museumspoorlijn STAR het beeldende kunstevenement Star & Arts plaats. Op de overblijfselen van inmiddels verdwenen stations worden tijdelijke kunst werken gerealiseerd, waarvan de voorbereidingen in volle gang zijn. Eén van de belangrijkste kenmerken van het project is dat niet alleen de kunstenaars, maar ook de bewoners van het gebied hun visie kunnen geven. De kunstwerken worden door diverse kunstenaars opgezet, maar in samenwerking met de bevolking ontwikkeld. Bewoners bouwen mee, hebben verhalen verteld waarmee de kunstenaars aan de slag gaan of zijn figurant in één van de kunstwerken. Ook de leerlingen van het voortgezet onderwijs die het vak CKV volgen worden bij het project betrokken en doen verslag van hun bevindingen op de website www.rcpog.nl.
Disciplines

De kunstenaars hebben allen hun eigen disciplines en kiezen voor een eigen aanpak. Zo gaat Antoon Versteegde uit Uden met buurtbewoners in Wildervank een tunnel bouwen van bamboe en elastieken over en bij het voormalige station. Antoon: "De boogconstructies komen voornamelijk dwars over de spoorrails te staan, zodat de trein er onderdoor rijdt. Maar soms zal een boog elders geplaatst worden, langs het spoor, op het perron of zomaar in de buurt. Met de begrote materialen (vierduizend bamboestokken en vier honderd kilo elastiek) is er voldoende materiaal om zestien grote bogen te maken. In groepjes van acht tot tien personen werkje dan aan één zo'n boog. Een karwei dat in één dag te klaren is, maar waarover je ook langer mag doen in een aantal kortere periodes. Het plan is om in het Pinksterweekend te beginnen, op zaterdag 18 mei, en door te gaan tot en met zondag 26 mei. Deelnemers kunnen komen en gaan wanneer ze willen en zelf bepalen of ze zomaar een uurtje meedoen, een hele dag of langer."

Promotiemarkt

Behalve de bevolking worden ook een tiental vrijwilligers uit de rest van het land verwacht: mensen die al eerder meededen of willen meedoen aan een project van Antoon. Voor deze personen wordt nog onderdak gezocht. Bij mensen thuis, op zolder of met een tent in de tuin of op een camping in de buurt. Ter gelegenheid van Star & Arts is de Promotiemarkt Wildervank die traditioneel op de tweede zaterdag van september wordt gehouden, verplaatst naar zaterdag 8 juni.Verder organiseren de Ondernemersvereniging Wildervank en de vereniging Wildervank Vooruit tijdens de kunstmanifestatie gedurende de maanden juni en juli diverse activiteiten rond het spoorwegemplacement in Wildervank.

 


Een treintunnel van bamboe en duizenden elastiekjes

door Louis van Kelckhoven

WILDERVANK De techniek heet bamboestieken en bestaat uit het aan elkaar knopen van bamboestokken met elastiek. Honderden kilo's elastiek en bamboe zijn nodig om een transparante treintunnel van 160 meter lang te bouwen. Een kunstwerk dat voor de manifestatie Star & Arts wordt gebouwd op het spoorwegemplacement in Wildervank.

Zaterdagmorgen werd een begin gemaakt met het in elkaar zetten van de zestien afzonderlijke bogen, die tezamen de tunnel vormen waar de treinen van de Star in juni en juli onderdoor zullen rijden.
Burgemeesters en wethouders van Veendam en Pekela en bestuurders van Acantus Bouwen en Wonen en het waterschap Hunze en Aa's begonnen 's ochtends om negen uur de eindjes aan elkaar te knopen.

Onder het toeziende oog van de Brabantse kunstenaar Antoon Versteegde, die zijn constructies van bamboe de afgelopen jaren door heel Europa bouwde. "Het maakt niet uit hoe de bogen in elkaar worden gezet", aldus Versteegde, "als jullie maar consequent zijn." De kunstenaar had de omtrekken van een boog op de grond uitgezet. Van daaruit kon het grote knutselen beginnen.

Antoon Versteegde ziet de museumspoorlijn van de Star als één grote modelspoorlijn. "Volwassen mensen spelen hier op een schaal van één op één met treintjes. Ik zag meteen dat hier een tunnel ontbrak, het eerste decorstuk dat liefhebbers voor hun modelspoorbaan kopen."

Een treintunnel heeft in de visie van Versteegde een geheel eigen symboliek. "Het heeft te maken met doodgaan, verdwijnen, en weer opnieuw geboren worden: verschijnen." Verder wil hij er niet over filosoferen. "Het belangrijkste is het maken van het werk, de interactie onderling, dat is wat de mensen die hieraan mee werken zich zullen herinneren."

Ook zondag en maandag waren vrijwilligers druk met het bamboestieken. Gisteren stonden aan het eind van de middag zes van de zestien bogen overeind van het kunstwerk, dat zaterdag 1 juni over elf dagen klaar moet zijn.

 

Bestuurders bouwen tunnel van bamboe en 'postrekkers'

WILDERVANK Bij het station van Wildervank is zaterdag de aftrap gegeven voor het Star&Arts project. Bestuurders van de gemeenten Pekela en Veendam, waterschap Hunze en Aa's en Acantus begonnen zaterdagmorgen met de bouw van een imposante spoortunnel onder de artistieke leiding van kunstenaar Antoon Versteegde.

Langs de spoorlijn van Musselkanaal naar Veendam verrijzen zeven tijdelijke kunstwerken die professionele kunstenaars in samenwerking met de bevolking worden gerealiseerd. Om aandacht te krijgen voor het project en zo meer vrijwilligers te werven waren burgemeesters Schollema van Pekela en Meijerman van Veendam uitgenodigd om mee te helpen met de bouw van de spoortunnel. De gemeentebestuurders kregen versterking van wethouder Ankie Beenen, een aantal ambtenaren en vertegenwoordigers van waterschap Hunze en Aa's en woningbouwstichting Acantus. De tunnel die bij Wildervank moet verrijzen bestaat uit bamboestokken die aaneengeknoopt worden met elastieken.

Het ontwerp van kunstenaar Antoon Versteegde telt acht bogen die dwars over de spoorrail komen te staan zodat de trein er onderdoor kan rijden. Rondom de tunnel worden tijdens de Star&Arts festival activiteiten georganiseerd door de buurtvereniging Wildervank.

Langs de spoorlijn VeendamMusselkanaal liggen op diverse plaatsen overblijfselen van stations. Hier verrijzen in juni en juli Star&Arts kunstwerken. Ook komt er een 'lijnkunstwerk' langs het ge hele 26 kilometer lange traject. Aan Star8zArts werken zes kunstenaarsgroepen mee.

 

 

Dagblad van het Noorden, 27 juli 2002

Maandag en dinsdag bonenstaken halen

WILDERVANK Wie geïnteresseerd is in een tastbare herinnering aan de bamboebogen van Antoon Versteegde in Wilde1rank kan maandag en dinsdag vanaf 09.00 uur terecht bij het spoorwegemplacement aan de C W. Lubbersstraat. Vrijwilligers breken dan de bamboebogen af. De bamboestokken kunnen worden gebruikt als bonenstaken.

 

Dagblad van het Noorden, vrijdag 31 mei

OostGroningen als kunstzone
Kunstmanifestatie STAR & Arts legt verleden bloot

door Martin Groenewold

Een zeepbel van bamboe

Beeldend kunstenaar Antoon Versteegde (1953) begeeft zich het liefste buiten de gevestigde kunstinstellingen en tentoonstellingsruimten. In de openbare ruimte bouwt hij levensgrote constructies van ongekunsteld materiaal als bamboe en elastiek. Zo ook in Wildervank, waar een 160 meter lange treintunnel werd neergezet. "Ik raak altijd gefascineerd door mensen die met modeltreinen spelen", legt hij uit. "Vaak zijn het mannen, die zo'n spoorbaan zogenaamd voor de kinderen neerleggen. Zodra het gezinsbudget het toelaat, kopen ze er een tunnel bij. Toen ik voor het eerst van deze kunstmanifestatie hoorde, heb ik op internet opgezocht wat de STAR precies doet. In wezen beheert de stichting een soort modeltrein, maar dan in een schaal van één op één. Het stond voor mij daarom al heel snel vast dat ik een tunnel wilde bouwen."

De door Versteegde ontwikkelde bouwtechniek, die hij 'bamboestiek' heeft gedoopt, is volgens de kunstenaar gemakkelijk aan te leren door iedereen die wil meedoen. Spontane interactie vormt namelijk een wezenlijk onderdeel van zijn werk. "Bamboestiek is het aan elkaar knopen van bamboestokken met elastiekjes", legt de in Uden woonachtige kunstenaar uit. "In Wildervank hebben tien tallen mensen meegeholpen. Kinderen, volwassenen en bejaarden. Ik heb zelfs complete ambtenarenteams voorbij zien trekken, en personeelsleden van een of ander waterschap."

De tunnel is opgebouwd uit vierduizend bamboestukken met een lengte van ruim drie meter en zo'n vierhonderd kilo elastiek. "De transparante constructie biedt volop de gelegenheid het beeld in te vullen en te kleuren met eigen gedachten. Geen enkele boog is precies gelijk. Het is een soort zeepbel, die er aan alle kanten anders uitziet." Het resultaat van deze samenwerking blijft slechts twee maanden staan. "Dat is niet erg", vindt Versteegde. "Of sterker nog: dat is nood zakelijk. Het beeld, in dit geval dus de tunnel, is slechts een tussenfase. Zoals een fotograaf een negatief nodig heeft om een foto af te drukken. Straks, als STAR & Arts voorbij is, wordt de tunnel toegevoegd aan het collectieve geheugen van de plaatselijke bevolking. Behalve de herinnering aan elkaar en het project resteren dan de verhalen en de foto's. Dat nabeeld is het werkelijke kunstwerk."

Bamboe
Zaterdag werd er in Wildervank een begin gemaakt met de bouw van een heus kunstwerk. Het bijzondere van dit kunstwerk is dat het samen met de inwoners van Wildervank wordt gemaakt. Het college van B en W gaf het goede voorbeeld en bouwde samen met een team van Acantus en enkele medewerkers van het waterschap Hunze en Aa's de eerste bogen. Burgemeester Meijerman en wethoudster Ankie Beenen waren zo enthousiast over het werken aan het kunstwerk dat ze niet weg waren te slaan bij het station in Wildervank. Ook de komende dagen zullen we deze twee "kunstenaars" vast en zeker tegenkomen bij het bouwen van de 10 meter hoge bogen die samen een tunnel van 160 meter gaan vormen.

Toen Antoon Versteegde (de bamboekunstenaar) werd gevraagd om aan het project "Star en Arts" mee te doen kwam zijn idee vrij snel. "Een vriend van mij is helemaal weg van modeltreinen en is gefascineerd als de treintjes in een tunnel verdwijnen. De S.T.A.R. kun je een beetje vergelijken met modelbouwers alleen zijn de treinen van de S.T.A.R wat groter: schaal één op één. In de modelbouw worden de tunneltjes vaak beschilderd, maar mijn transparante tunnels laten het achterliggende landschap van OostGroningen zien als decor."

Antoon heeft al vele bamboekunstwerken gemaakt en gaat binnenkort met een paar vrijwilligers ook in Belgrado een groot bamboeproject bouwen. Antoon wordt bij zijn objecten geholpen door mensen die het fijn vinden om met hem een bepaald idee in bamboe uit te werken. "De charme van interactieve projecten is juist de samenwerking met de plaatselijke bevolking" volgens de kunstenaar, die er trouwens niet uitziet als een kunstenaar. "Maar de medewerking van de plaatselijke bevolking valt hier nog een beetje tegen, ik denk dat we de verkeerde organisatievorm hebben gekozen. Overal waar ik kom bouwen wordt het feest maar hier is nog weinig reactie gekomen, dat zal nog wel een paar dagen duren. Er is wel een goede slaapplaats voor mijn medewerkers geregeld, maar die ligt 10 km verderop dus na het dagelijkse werk hebben we geen contact meer met de omwonenden."

Maar van gebrek aan belangstelling is bij het bouwen niets te merken, er hangt een fijne sfeer en iedereen is trots als er weer een boog klaar is en op zijn plaats wordt gezet. De kunstenaar hoopt dat de komende week veel meer inwoners mee gaan helpen aan het bouwen van de bamboetunnel. Iedereen kan meehelpen, zowel jong als oud, man of vrouw. "Ik sprak met een paar jongens uit de buurt, zij hielpen mij met het bouwen en vonden het verschrikkelijk leuk. Maar de meeste mensen weten nog niet dat ze gewoon even een paar uurtjes mee kunnen helpen. Het mooie van mijn projecten is dat alles in een ongedwongen sfeer gaat. Woensdag moet ik nog even terug naar Brabant, maar vanaf vrijdagmorgen ben ik weer volop bezig met het bouwen", aldus de kunstenaar.

Tijdens de Pinksterdagen reden gelijk de eerste treinen door de in aanbouw zijnde tunnel en het moet gezegd: het is een prachtig gezicht om de stoomtrein in Wildervank door een tunnel te zien rijden.

Kunst
Jeanet en Melvin Hazelhoff liepen zaterdag best een beetje trots over het spooremplacement in Wildervank want kunstenaar Antoon Versteegde was zeer tevreden over hun prestatie. Jeanet en Melvin helpen namelijk met het bouwen van de bamboetunnel. "Wij helpen met het aan elkaar knopen van elastieken, steken stokken in de grond en helpen zo mee met het bouwen van de tunnel. Wij zijn hier elke dag als Antoon hier ook is," zeggen Jeanet en Melvin. De beide kinderen vinden het geweldig mooi werk en zijn best een beetje trots dat ze mee mogen helpen. Ook Antoon is in zijn nopjes met de twee en vond het geweldig toen de kleine Melvin in zijn eentje 18 mensen bij elkaar wist te krijgen om enkele tunnels op hun plaats te zetten. Melvin zegt: "Ik ben gewoon alle deuren langsgegaan en gevraagd of men even wilde helpen. Heel veel mensen zeiden toen dat ze wel even kwamen." En zo kreeg de kleine organisator het voor elkaar dat de bogen gezamenlijk met de buurtbewoners op hun plaats werden gezet.

 


INTERVIEW MET ANTOON VERSTEEGDE

Door Denise Hofman en Ansjelly van Veen, leerlingen van Openbare Scholengemeenschap Winkler Prins in Veendam

Wanneer bent u op het idee gekomen van een bamboekunstwerk?
Vroeger maakte ik schilderijen, maar mensen begrepen niet wat ik ermee bedoelde. Ik wilde schilderijen onder andere op buitenmuren hangen, maar ook daarvoor moest je toestemming krijgen. In 1984 heb ik mijn eerste buitenbeelden gemaakt. Bamboe was goedkoop dus dat lag voor de hand. Daarbij was het mijn bedoeling om schilderingen tussen de bamboe te hangen, maar ik ontdekte dat mensen mijn kunstwerk ook zonder beschildering erg waardeerden.

Hoe lang heeft het geduurd voordat u het idee van STAR & Arts heeft uitgewerkt?
Anderhalf jaar geleden had ik het eerste ideetje, in april vorig jaar ben ik hier voor het eerst komen kijken. Ik ben er nu twee maanden interactief mee bezig.

Waarom gebruikt u bamboe en elastieken?
Bamboe en elastiekjes zijn goedkoop en je kunt er snel hele grote dingen mee maken. Die ruimte wekt ook een soort illusie op.

Heeft u nog meer projecten lopen?
Ik heb een plan om een hele grote zeppelin van bamboe te maken, misschien kan het gevaarte ook echt de lucht in. Verder ga ik over een maand in Rotterdam om Stonehenge na te bouwen van bamboe. In drie dagen maken we een 8 meter hoog bamboekunstwerk met een diameter van 30 meter dat later wordt bekleed met witte doeken. Ik ga ook nog naar Belgrado en misschien naar Barcelona, maar dat is nog niet zeker.

Welk project is het grootst tot nu toe?
Dit project voor STAR & Arts is toch wel het grootst. Het wordt een 160 meter lange tunnel. Ik heb wel aan een project gewerkt waar steeds 15 kilometer tussen zat en aan een project dat bestond uit een toren van 40 meter hoog, die gebouwd moest worden in één dag.

Is er een vaste kern van mensen die altijd meedoet aan projecten?
Nee, het is wisselend. Altijd weer een verrassing omdat er ook vaak buurtbewoners meewerken.

Wanneer wist u dat u kunstenaar wilde worden?
Dat wist ik al heel vroeg, op de kleuterschool maakte ik al mooie tekeningen. Ik wilde niet echt kunstenaar worden, maar al het andere viel ook af. Daarna ben ik zes jaar naar de kunstacademie gegaan en heb ik me sindsdien bezig gehouden met interactieve kunstactiviteiten.

 

 

Dagblad van het Noorden, 30 juli 2002

Vechtpartijtjes om afgedankte bamboestokken

door Louis van Kelckhoven

WILDERVANK Het zweet druipt van de gezichten. Niet alleen van inspanning, maar ook van spanning. De bamboebogen van kunstenaar Antoon Versteegde in Wildervank worden afgebroken en de vraag naar de stokken is groter dan het aanbod.

Er zijn nog dorpsbewoners met een moestuin en interesse voor bonenstaken, waarvoor een tweede leven van de bamboe zich uitstekend leent. Men trekt elkaar de stokken bijkans uit handen.

Maandagochtend snijdt een groep mannen met keukenmessen wild in op het elastiek dat de bogen bij elkaar houdt. Het is de een na laatste boog en iedereen probeert een bundeltje stokken mee naar huis te krijgen. Vijfentwintig stokken voor vijf euro: het is ook geen geld. Bij een regulier tuincentrum kosten de bamboestokken tenslotte een euro per stuk.

Met de temperatuur stijgt de spanning. Door het ongebreideld inhakken op de klompen elastiek, helt de bamboeboog plotseling sterk voorover. Bovenin splijt een van de stokken. Hét moment voor Theo Zijlema om in te grijpen. "Luister: er zijn hier maar vier mensen die lossnijden", roept hij met stemverheffing. "Wie niet bij die vier mensen hoort, aan de kant. We moeten voorkomen dat we hier een ambulance krijgen."

De uitverkoren vier snijden met beleid verder. "Je moet aan de voet beginnen", weet Jan Kraan. Achter elke snijder verzamelen zich de liefhebbers en om elke stok wordt onmiddellijk op een fel bewaakt stapeltje gelegd.

Onder de belangstellenden bevindt zich Marinus Huisman. "Zelf heb ik geen moestuin meer", lacht hij. "Ik ben hier voor mijn zoon Albert. Hij wilde graag een paar bonenstokken, maar moest vandaag werken. Dus neem ik voor hem waar."

Klaas Zijlema regelt de verkoop. Als zich tegen half tien nog een belangstellende meldt, moet Klaas hem teleurstellen. "Alles wat hier ligt of staat is al verkocht. Maar kom morgenochtend maar even naar de oude bakkerij aan de Poststraat. Daar staat nog wel wat."

 

Dagblad van het Noorden, 25 juli 2002

Bamboebogen niet voor de eeuwigheid

door Louis van Kelckhoven

WILDERVANK Wie nog een blik wil werpen op de bamboebogen van kunstenaar Antoon Versteegde in Wildervank, moet snel zijn. De ontelbare elastiekjes waarmee duizenden bamboestokken aan elkaar zijn geknoopt, het zogeheten bamboestieken, zijn na twee maanden verweerd.

Om te voorkomen dat de imposante bogen, hét succesnummer van Star & Arts, spontaan uiteenvallen worden de constructies voortijdig afgebroken. Deze week is al een aantal bogen ontmanteld, volgende week maandag en dinsdag volgen de laatste drie. Het bamboedecor op het spoorwegemplacement in Wildervank was ook erg geliefd als achtergrond van bruidsreportages.

In de filosofie van kunstenaar Antoon Versteegde hadden de bamboebogen zichzelf af moeten breken. De dorpsbewoners hadden de bamboestokken mee naar huis mogen nemen en ze bijvoorbeeld als bonenstaken gebruiken. Op die manier zou het kunstwerk nog jarenlang in de herinnering van de bewoners voortleven.

Volgens vicevoorzitter Eltje Janssen van de Star is het niet verantwoord om de bamboeconstructie zichzelf te laten afbreken "Dat kan wanneer zo'n kunstwerk ergens in het open veld staat, maar niet op een spoorlijn. De bogen staan ook nog eens dicht bij een punt waar de openbare weg de spoorlijn kruist."

De kunstmanifestatie Star & Arts loopt nog tot eind juli. Dat een aantal bogen nu voortijdig is afgebroken, vindt Eltje Janssen geen probleem. Als je nagaat dat de bamboeconstructie er twee weken van tevoren al stond, heeft het precies twee maanden stand gehouden."

 

R'Uit magazine, juni 2002

Stonehenge: zelfgebouwd natuurfeestje

door Mark Heijne

Een tweede Stonehenge verrijst in Het Park bij de Euromast. En dan niet van steen, maar van bamboe en vliesdoek. Tijdens de bouw, de voltooiing én de afbraak hebben vele festiviteiten plaats. Hoogtepunt is wel de Dag van de Zonnewende, die bij het mysterieuze bouwwerk wordt gevierd.

Het idee van Stonehenge Rotterdam is afkomstig van de kunstenaars Rini Biemans en Antoon Versteegde. 'Met Stonehenge willen we een evenement op menselijke schaal organiseren', zegt Biemans.

Soep na werken
'Wat mij opvalt bij de meeste festivals is dat ze gebruikmaken van een standaardformule: een podium, optredens en kraampjes. Daar komen dan tienduizenden mensen op af, die vervolgens na afloop, als dank, een enorme rotzooi achterlaten. Wij denken dat het anders kan', aldus Jasper Scholte van JMR Producties, die de organisatie in handen heeft. 'Dat betekent dat Stonehenge ook leuk is zonder harde muziek en duizenden mensen. Met de gemeente hebben we afgesproken het park schoner achter te laten dan dat het was. Het festival is gratis, maar voorwathoortwat. We denken dat de meeste mensen dat begrijpen en meewerken het park schoon te houden. Bovendien kunnen ze daarna een kop echte Stonehengesoep krijgen.'

Bouwen met bamboe
Net als bij de originele versie in het Engelse Salisbury bestaat Stonehenge Rotterdam uit twee ringen. In het park komt er echter geen steen aan te pas. Het geheel wordt onder leiding van 'bamboe bouwmeester' Antoon Versteegde opgebouwd uit bamboestokken en elastiekjes. 'De eerste ring heeft een diameter van 30 meter en bestaat uit dertig staande bamboeconstructies met een hoogte van 6 tot 8 meter. Daaromheen komt een buitenring van 90 meter met 56 bamboezitelementen waarin geluidsapparatuur is verwerkt', legt Versteegde uit. 'De bouwtechniek, die ik bamboestiek heb genoemd, is betrekkelijk eenvoudig te leren. Iedereen die wil, kan dus meehelpen aan de bouw. Daar heb ik wel vertrouwen in, want veel Rotterdammers zijn gek op bouwprojecten. Als het skelet van bamboe staat, bekleden we dat met wit vliesdoek. Alsof een bruid haar sluier krijgt.'

Vrouwencirkel
Stonehenge moet voor vrijdag 21 juni klaar zijn want die dag is de viering van de Zonnewende. Dit feest duurt van zonsopgang tot zonsondergang. Rond Stonehenge hebben verder dagelijks workshops, muziek en theateroptredens plaats en kan men eten in het ecologisch restaurant. Op een eiland in het park komt een Vrouwencirkel, waar alleen vrouwen welkom zijn. Zij maken daar een gezamenlijk kunstwerk. 'De internationale scene van druïden, heksen en hippies bereidt zich al voor op de komst naar Rotterdam. Ze willen meehelpen en dragen allerlei ideeën aan', zegt Versteegde. 'Daar staan we uiteraard voor open. Die spontaniteit en openheid is wat Stonehenge Rotterdam zo leuk en bijzonder maakt. Het festival groeit dankzij de inbreng van de bezoekers.'

 

 

Neues aus Holland:
Stonehenge in Rotterdam

Die Künstler Antoon Versteegde und Rini Biemans möchten mit Hilfe eines Teams aus etwa 30 Freiwilligen den vorchristlichen Steinkreis aus Bambus und weißem Vlies nachbauen lassen. Auch Besucher und Betriebe sollen helfen dürfen. Nachgestaltet wird das originale Stonehenge, so wie es sich vor der "Renovierung" darstellte. Nach der Fertigstellung wird das Rotterdamer Stonehenge von Druiden, Schamanen und Hexen aus der spirituellen Welt eingeweiht.

DAS KUNSTWERK
Im Mittelpunkt des Festivals steht der Auf und Abbau des Kunstwerks als interaktiver Prozess ­ Teambuilding und Attraktion in einem. Das Rotterdamer Stonehenge wird einen Durchmesser von 30 Metern haben und aus 30 stehenden Steinen mit einer Höhe von sechs bis acht Metern bestehen. Darum herum wird aus 56 Sitzelementen aus Bambus ein Kreis von 90 Metern gezogen. Jeder Sitz ist mit einer Tonquelle und einem Lautsprecher ausgestattet. Im Zentrum des Kreises mischen sich die verschiedenen Tonkanäle zu einem dynamischen Effekt ­ ein Auditorium mit Bewegungsfreiheit. Je nach der Position des Zuschauers/Zuhörers hört er immer wieder andere Geräuschmischungen.

DAS PROGRAMM
Lichtfest, ÖkoParty, Familientag, Nachtwache und High Tea das StonehengeProgramm reicht von Workshops über kulinarische Köstlichkeiten im StonehengeRestaurant bis zu einem Frauenzirkel, in dem Frauen über Emanzipation, Unterschiede und Gemeinsamkeiten zwischen Mann und Frau diskutieren können. Die Künstlerin Karin Keizer wird in diesem Kreis, einer Insel im Park, auf der nur Frauen zugelassen sind, sieben Tage ihre Skulptur Mutter Erde aus weißem Flusslehm entstehen lassen. Auch Theater und Musik sind geplant ­ von alten Mythen bis zu akustischen Darbietungen. Höhepunkt der Veranstaltungen ist die Sonnenwende.

 

 

Stonehenge in Rotterdam, onschuldige folklore of godentempel?

Wat zegt de Bijbel over gewijde stenen?

Stonehenge aan de Maas
Nadat het project eerder was afgewezen, kwam op het laatste moment vrij plotseling het groene licht voor Stonehenge Rotterdam, "het festival van de menselijke maat, de natuur, de kunst en het idealisme." Dit festival wordt gehouden tijdens de zogenaamde zonnewende 2002 en is, evenals Halloween, een belangrijk feest van de Keltische kalender. Van 16 tot en met 24 juni 2002 (zo hopen de initiatiefnemers) staat Rotterdam in het teken van Stonehenge met een feest voor de zon. In het park bij de Euromast verschijnt dan een kopie op ware grootte van het prehistorische monument. Natuurlijk niet van steen, maar wel netecht, nagebouwd van bamboe waarover een wit doek wordt gehangen.

Stonehenge Rotterdam citeert een oeroude beeldtaal als ode aan de spiritualiteit. De initiatiefnemers (beeldend kunstenaars Antoon Versteegde en Rini Biemans) verstaan hieronder het "samenbouwen, samendromen, samenkijken, samenpraten, om daarmee samen onze alledaagsheid te kunnen overstijgen."

Religie is dus weer in! Kunstenaars zien er brood in, de gemeente ziet er heil in, het publiek ziet er vermaak in (en veel mensen zien er niets verkeerds in . . .) Maar wat komen al die heksen, druïden, sjamanen en medicijnmannen nu allemaal in Rotterdam doen en hoe komen ze hierheen? Komen ze met vliegtuigen? (die bijdragen tot de verdere verontreiniging van hun heilige 'Moeder Aarde') Of reizen ze misschien op astrale wijze naar het festival rond de Euromast toe? De vraag is dus niet meer of Stonehenge een religieus gebeuren is, maar . . . om welke religie gaat het hier? Lees maar door en schakel al je kritische vermogens in!

Stonehenge: feiten en ficties
Ergens lazen wij dat Stonehenge het grootste nationale icoon van Groot Brittannië is, een symbool voor mysterie, kracht en volharding. En dan moet je nog bedenken dat wat wij tegenwoordig van Stonehenge zien, zo'n tien kilometer van de ZuidEngelse stad Salisbury, slechts een ruïne is van wat het eenmaal moet zijn geweest!

 

Over de betekenis van deze bouwwerken is weinig met zekerheid te zeggen. Sommigen houden het erop dat het bouwwerk een tempel is geweest voor de verering van de aloude aardgoden. Keltische priesters en priesteressen, druïden genaamd, brachten daar hun offers en voltrokken hun rituelen, speciaal op de hoogtijdagen van hun kalender. De tempel fungeerde dan als een soort hemelse bel, die de sterrenmachten opriep om aan de 'ingewijden' hun geheimen prijs te geven. Voor ons ­ moderne en verlichte mensen ­ mag dat allemaal heel fantastisch lijken, maar 3500 jaar geleden waarschuwde Mozes de Israëlieten al voor het raadplegen en vereren van de hemellichamen met de woorden: "Neemt u er dan terdege voor in acht dat gij uw ogen niet opslaat naar de hemel, en de zon, de maan en de sterren, het gehele 'heer des hemels', aanziet en u laat verleiden u voor die neer te buigen en hen te dienen," Deuteronomium 4:19. Er is dus niets nieuws onder de zon. De naam verbindt twee geweldige geofysische werken: het maken van diepe geulen en verhogingen (henges) en het plaatsen van grote stenen of megalieten die van grote afstand moeten zijn aangevoerd. Zelfs met de meest geavanceerde technieken en apparatuur zou dat nu nog een hele klus zijn. Hoe hebben dan 'primitieve beschavingen' van 4000 of 5000 jaar geleden dan dit voor elkaar gekregen? Maar de grootste verwondering zou moeten uitgaan naar de nauwkeurige geometrische afmetingen waarmee de stenen in een drietal cirkels zijn geplaatst: een buitenring, een binnenring en de altaarstenen.

Daarmee is dit monument van een klasse als de beroemde piramides van Egypte en Mexico. Op die manier konden op de hoogtijdagen van de zonnewendes van 21 juni en 21 december, de stralen van de zon nauwkeurig worden 'gevangen' en gericht op het grote ritueel dat zich op de altaarstenen ging voltrekken . . .

Stonehenge en de druïden
Bij de Keltische rituelen in Bretagne, Zuid Engeland en Ierland spelen de druïden een belangrijke rol. Hun rituelen, zoals de inwijding van nieuwelingen en de zonnewendefeesten, trekken vanouds grote aantallen bezoekers. Sinds de opkomst van New Age wordt nog een andere groep aangesproken door die spirituele technieken waardoor zij kunnen beschikken over de aardkrachten en de kosmische energieën. Kennelijk ervaren zij dat op deze hoogtijdagen de 'geestelijke ozonlaag' heel dun is geworden, waardoor het veel makkelijker wordt om over deze krachten te beschikken.
De meeste van deze druïden en wicca's komen beslist niet angstwekkend over. Zij zijn oprecht van mening dat door hun rituelen betere tijden voor onze planeet, haar milieu en de (overgebleven) mensheid zullen aanbreken. Zij doen dit vanuit de overtuiging dat zij kunnen beschikken over verborgen bronnen waarmee zij . . .
. . . de 'positieve krachten' stimuleren, bijvoorbeeld milieuonderwijs vanuit het aloude Gaiadenken en het streven naar een wereldreligie.
. . . de weerstand van de 'negatieve krachten' afbreken, bijvoorbeeld het christendom met zijn absolute waarheidsclaim.

Wanneer je leest van hun inzet en toewijding aan een zaak die ingaat tegen de Bijbel, zou je wensen dat alle christenen zo toegewijd waren om de boodschap van Jezus Christus in deze wereld uit te dragen!

De Bijbel over alle 'stonehenges'
Het woord 'Stonehenge' komt in de Bijbel niet voor, maar het begrip 'gewijde steen' of 'gewijde paal' zoveel te meer. Door heel het Oude Testament wordt hierover gesproken en worden de Israëlieten ervoor gewaarschuwd. We lezen erover in: Exodus 23 en 34; Leviticus 26; Deuteronomium 7, 12 en 16; Richteren 6; 1 en 2 Koningen; 2 Kronieken; bij Jesaja 27, Jeremia 17, Hosea 3 en 10 en Micha 5!

Het is interessant om na te gaan waar die gewijde paal vandaan kwam die Gideon op Gods bevel moest omhouwen. Het was toch maar kortgeleden dat de Israëlieten onder Jozua het verbond hadden vernieuwd met de woorden: "De HERE, onze God, zullen wij dienen, en naar zijn stem zullen wij horen!" Wat kan dan gebeurd zijn tussen Jozua 24 en Richteren 6 waardoor de Israëlieten al zo snel overgingen op de natuurreligie, die ook tegenwoordig weer zo 'in' is? Dit wordt uiteengezet in een verhaal uit de godsdienstmethode 'De Bijbel in de Basis': een treurspel in twee bedrijven:
* In de leer bij de Kanaäniet
* Alle eer aan de Kanaäniet.

Je kunt het opvragen op de website occultenlicht.nl; klik Bijbellessen en vervolgens Richters van Israël. Overigens vind je op die site nog 150 andere actuele begrippen, samen met een bijbelse 'duiding'.

De Bijbel kent deze megalieten als de zogenaamde asjera's, die op de hoogten werden opgericht om het 'heer des hemels' (de zgn. baäls of afgoden) te dienen. Alle koningen na Salomo worden door de kroniekschrijvers beoordeeld naar hun houding tegenover deze baäl en asjeradienst. Sommige koningen hielden zich er actief mee bezig; de ergste onder hen was Manasse, wiens afgoderij staat beschreven in 2 Kon. 21 en 23. Een enkele koning, zoals Hizkia, ruimde al die asjera's radicaal op, maar de meeste koningen deden er niet aan mee, maar gedoogden ze wel. Met grote felheid richtten de profeten zich tegen de gruwelen van deze valse eredienst (zoals het offeren van kinderen aan de Moloch), wat uiteindelijk de oorzaak werd van Israëls val en ballingschap.

Kan ik er wel naar toe?
Na al deze informatie kun je je afvragen: Zal ik nu wel of niet Stonehenge Rotterdam bezoeken? Ons antwoord is duidelijk: Ga er niet heen als u er niets te zoeken hebt. Wij raden het sterk af dat kinderen of tieners er zonder goede begeleiding heengaan. Want er gaat altijd een bekoring van dergelijke manifestaties uit. Die kan zo sterk zijn dat men datgene wat hier geschreven is, voor overdreven houdt. "Er gebeurt toch ook zoveel wat interessant is en navolging verdient!"

Het minst erge dat een argeloze bezoeker kan overkomen, is dat zijn of haar denken wordt beïnvloed door de subtiele misleidingen van de 'vader der leugen'.
Erger is dat een aantal van hen die het festival bezoeken, bekoord worden door alles wat daar wordt aangediend. Maar iedereen moet goed beseffen om niets van de duivel en zijn machten aan te nemen, want bij hem is niets voor niets en ieder geschenk uit zijn hand geeft hem macht over je ziel.

Vergis je dus niet! De duivel doet dat in 't klein, maar ook in 't groot, zoals destijds in de stad Efese, waarover je leest in Handelingen 19. Waarom dus niet in Rotterdam?!

Aan de jonge christenen in Efese schreef de apostel Paulus eenmaal: "Neemt geen deel aan de onvruchtbare werken der duisternis, maar ontmaskert ze veeleer, want het is zelfs schandelijk om te noemen wat heimelijk door hen wordt verricht. Maar als dat alles door het licht ontmaskerd wordt, komt het aan de dag, want al wat aan de dag komt is licht. Daarom heet het: Ontwaakt gij die slaapt en sta op uit de doden, en Christus zal over u lichten."
Vanuit de samenwerkende kerkelijke gemeenten in Rotterdam schrijven wij dus hetzelfde aan de oude en jonge christenen van die havenstad!

 


De Havenloods, donderdag 27 juni 2002

Stonehenge... De mysticiteit van de op elkaar gestapelde rotskeien van het Engelse, originele Stonehenge boeit mensen mateloos. Tot dit jaar kwamen er rond de zonnewende op 21 juni vele mensen bijeen om er deel van uit te maken. Het was inmiddels uitgegroeid tot zo'n massaal evenement, met bijbehorende uitwassen, dat de Engelse autoriteiten het verboden. En dat bracht enkele lumineuze geesten uit Rotterdam op het idee om Stonehenge naar het Rotterdamse Park te exporteren...

Goed toeven bij Euromast op Stonehenge festival

door Ellis van den Bosch

ROTTERDAM Het Stonehenge festival heeft afgelopen week zijn missie volbracht. Het festival van de 'de menselijke maat, de natuur, de kunst en het idealisme' vond aftrek bij een rustig en alternatief publiek. Maandag 17 juni begon een handjevol vrijwilligers aan het bouwen van een bamboe Stonehenge in haar werkelijke proporties en gedaante.
"We moesten het hebben van voorbijgangers. De bedoeling was ook dat het bouwwerk ingepakt zou worden maar dat is uiteindelijk afgeblazen in verband met de tijd", vertelt projectleider Arleen van Londen. De opbouw heeft van maandag tot woensdag geduurd, donderdag regende het, maar vrijdagavond was het op midzomernacht goed toeven in het park bij de Euro mast. "We hebben bewust gekozen voor een low profile aanpak. Het is echt een festival waarbij mensen wat kunnen doen. Je hoort nu ook mensen zeggen dat bijvoorbeeld de Parade vroeger veel leuker was. Maar dat kwam doordat het nieuw was en kleinschaliger. De meeste succesvolle festivals groeien uit tot massale commerciële feesten en dan is de lol er vaak vanaf."

Op Stonehenge was een aantal dingen te doen. Behalve lekker zonnen in het gras, kon men mediteren, de aura laten lezen, een wandeling maken 'met onverwachte elementen' of een hapje eten. Daarnaast was er een terras waar de bezoekers constant een zompig geluid hoorden. Dat ge luid kwam van de Vrouwenkleicirkel waar vrouwen en kinderen bezig waren de berg witte rivierklei om te bouwen tot een jurk voor de danseres die er 's avonds in zou gaan zitten. De kleicirkel was een performance van de kunstenares Karin Keijzer. Vrouwen konden zich uitleven met het natuurlijke materiaal en mee bouwen aan een 'aardse, fysieke en oerervaring.'

 

 

Trouw, vrijdag 21 juni 2002

de Verdieping
RELIGIE EN FILOSOFIE

Aan de voet van de Euromast in Rotterdam scheppen kunstenaars een replica van het Engelse cultmonument Stonehenge. Dit bouw werk was vierduizend jaar geleden waarschijnlijk een tempel. In het Rotterdamse kunstwerk geven vandaag en dit weekeinde ook heksen, druïden en andere new agespecialisten acte de présence. Een pagan tribe uit Parijs heeft zijn komst aangekondigd, 'naakt en bereid onze liefde te delen met allen'. Religiositeit als kunstvorm.

Aura reinigen bij zonnewende in regen en skepsis

door Koert van der Velde

Dertig vrijwilligers bouwen in vier dagen het monument in het Engelse Stonehenge op ware grootte na niet van steen maar van bamboe en linnen. Bedrijven kunnen personeel sturen voor een middagje bouwen voor tweehonderd euro per persoon, inclusief diner. Vandaag moet het klaar zijn om de zonnewende te vieren, een gebeurtenis die in het echte Stonehenge centraal gestaan moet hebben.

"Het is fascinerend dat we nooit exact zullen weten wat de motieven en de gebruiken waren van de scheppers van Stonehenge," zegt kunstenaar Rini Biemans, de initiator van het project. "We zullen dus onze vermoedens en verlangens erop moeten projecteren. Stonehenge is een leeg monument. Dus speel ermee, vul maar in."

Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, merkte Levina Tameris al. "Ik word ontzettend moe van alle scepsis, ongeloof en zelfs haat", zucht deze 'ritualiste', die ceremoniën met klankschalen, tarotsessies en auraconsult geeft. "Constant word ik door bezoekers uitgedaagd te bewijzen dat de dingen die in alle andere culturen heel vanzelfsprekend zijn spirituele energie, aura's, geesten echt bestaan. Nederland zit in een spirituele crisis", verzucht ze.

Gelukkig bidden ook de christenen van De Kandelaar de hele week met het beeld van Stonehenge voor hun geestesoog voor hen een duivels beeld aan de voet van de Euromast, dat de Rotterdammers probeert te verleiden. "Heer, laat het regenen."
In de stromende regen leidt Tameris een groepje lacherige ambtenaren naar het midden van het bamboegeraamte van de Stonehengereplica in aanbouw. Rammelend met haar sambabal zuivert ze eerst hun aura's, waarna ze in een cirkel moeten gaan staan. "Stilte, concentreer je, geen geklets", roept ze tevergeefs, terwijl de ambtenaren doorkakelen en kijken naar een helikopter die nieuwsgierig rondjes cirkelt. De ambtenaren zullen, nadat zij ritueel gereinigd zijn, het bamboe monument met witte doeken helpen aankleden.

De nuchtere Leon Groenenboom zegt 'absoluut niet in het ritueel te geloven'. Het is slechts een grapje, een bedrijfsuitje, legt hij uit. Even later staat hij in Tameris' magische kring ritueel met zijn lijf te schudden en een mantra te zingen. Voor Tameris is het meer dan alleen spel "Het is een zuiveren van hun aura's en vervolgens het kanaliseren van de groepsenergie. Ook ijlere krachten zijn erbij betrokken: de energie van de bomen rondom, bijvoorbeeld." Tameris (38) leerde de waarde van ritueel in de dansscene kennen, vertelt ze. Op de grootschalige dansfeesten gaat men collectief in trance een welhaast religieuze beleving. Tegenwoordig heeft ze zoveel religieuze ervaringen beleefd dat het voor haar geen vraag meer is of zaken als aura's bestaan. "Natuurlijk, ik zie ze gewoon"

Voor organisator Biemans zijn gelovigen in welke religie ook één pot nat 'triest', 'dom' en 'kortzichtig'. "Op het moment dat geloof serieus wordt, wordt het vervelend. Voor mij is je geloof zoals je kapsel: je geeft er je leven vorm mee, je bepaalt ermee met wie je omgaat." Idealiter bouwen zowel christenen als druïden samen mee aan Stonehenge in Rotterdam, vindt hij. "Dan kan de een ondertussen voor veel regen bidden, en de ander voor de natuur. Als ze maar niet gaan discussiëren. Dat is dodelijk voor het geloof."

Geloof is voor Biemans niet het voor waar houden van een set voorstellingen, maar het inzetten van symbolen om zo 'actief je leven vorm te geven'. "Met dit monument willen we het mysterieuze benadrukken, dat ook de primitieve mens al aanvoelde. Door Stonehenge na te bouwen, kunnen we als het ware onze voorouders de hand schudden."

Op de website van Stonehenge in Rotterdam staat heel newagerig dat bomen en planten zullen opfleuren van de aandacht van degenen die helpen het monument op te richten. "De bomen, het gras, het water en de zon smachten naar eerbetoon. Als wij dit goed doen zullen zij ons bijstaan."

"Grapje", zegt Biemans. "En toch zit er iets in, geloof ik dat het je ten goede komt als je aardig bent voor de natuur. Ik probeer het leven te zien als een tuin. De planten erin groeien langzaam, ze hebben geduld. Ook het oprichten van het Stonehengemonument is een organische metamorfose. Eerst is er het idee, het zaadje. Door het aandacht te geven ontkiemt het. Nu we in het groeistadium zijn gekomen, moet er veel water komen: geld en menskracht."

Bezoekers worden opgeroepen zich als schoonmaker te melden niet om rotwerk te doen, maar om in een harmonisch groepje de natuur te helpen. Piet Roos loopt met een papierprikker en een vuilniszak door het park. Hij is 'een gelovig christen', stelt hij zich voor. "Ik doe dit uit liefde voor de natuur en voor de geestelijke gezondheid van de mens."

Op het terrein lopen de komende dagen ook kaartleggers en heksen rond, die tegen betaling van zes euro hun diensten verrichten. Wat er verder op religieus gebied gebeurd is onduidelijk. "Ritueel is een kwestie van improvisatie", stelt Biemans. "Hoe denk je anders dat rituelen ontstaan? Dat er een of andere gek maar wat heeft zit ten verzinnen? Natuurlijk niet. Men doet maar wat, en als het bevalt wordt het een gewoonte."

 

Rotterdams Dagblad, 13 september 2002

Schoolkinderen echte bruggenbouwers

Rotterdam Een levensgrote bamboebrug ligt sinds gistermiddag over de vijver op het Museumplein. Onder leiding van kunstenaar Antoon Versteegde bouwden kinderen van groep 7 en 8 van de Montessorischool Kralingen aan dit gevaarte van bamboe en elastieken.

"Het is toch fantastisch," kijkt Versteegde glunderend toe terwijl de kinderen op het plein voor Villa Zebra in de weer zijn met de bamboestokken: "Gisteren hebben ze in het klein met satéstokjes bruggen gemaakt en vandaag werken ze die ideeën uit met bamboe. Je ziet dat er heel verschillen de constructies ontstaan."

De bamboebrug werd gemaakt in het kader van de tentoonstelling Bruggen in de Kunst die sinds 2001 in Villa Zebra staat. Op deze kindertentoonstelling zijn allerlei verschillende bruggen en constructies te bewonderen. Om het project op ludieke wijze af te sluiten leek het Villa Zebra een leuk idee om kinderen zelf een bamboebrug te laten bouwen. Kunstenaar Versteegde die de kinderen begeleidde, was eerder betrokken bij het kunstfestival in het park bij de Euromast, waarbij het Engelse mysterie Stonehenge werd nagebouwd. Versteegde: "Ik vind het te gek om hieraan mee te werken. Moet je nou kijken naar die enthousiaste kinderoogjes. Het is niet zo dat iedereen zomaar wat aanklooit. Nee, ze zijn echt aan het discussiëren met elkaar hoe het het beste kan."

Twee bouwwerken van de negen groepjes zijn inmiddels achter elkaar gezet om de brug lang genoeg te maken. De zestien meter lange vijver moet immers worden overbrugd. Volgens Elsemieke Hogewerff (11) moet dat zeker lukken: "Ik heb het opgemeten. De vijver is drieënvijftig stappen en de brug vierenvijftig."

Elzard van der Heijden (11) is een van de trotse bouwers: "Mijn groep heeft het sterkste stuk van de brug gemaakt." Tjebbe Beijneveld (11) legt vervolgens uit hoe de samenwerking tussen de groepen is verlopen: "Eerst hadden we ruzie. We waren met stokken aan het slaan en met elastieken aan het schieten. Maar nu bouwen we samen. De brug kan zo over de sloot heen. Ik hoop dat hij het houdt."

Versteegde is verbaasd over het enthousiasme van de kinderen: "Dit had ik helemaal niet verwacht vanochtend. Ze gaan vanzelf aan de gang. Het gebeurt al voordat je het uitlegt." Al om twee uur, anderhalf uur eerder dan gepland, wordt de eerste brug stevig genoeg geacht om overheen te lopen. De ouders zijn op dat moment nog niet eens aanwezig, maar de kinderen hijsen het gevaarte de lucht in. Bij de tewaterlating zakt de brug zover onder water dat nog slechts de helft van het bouwsel te zien is. Maar hij blijkt lang genoeg om iedereen naar de overkant te brengen. De eerste die de overkant haalt wordt getrakteerd op een luid applaus. Het commentaar van Frederik Breeman (10), die meewerk te aan de tweede brug die nu aan de beurt is: "In het groot is het wel veel moeilijker dan in het klein met satéstokjes. Maar ik denk wel dat hij het gaat houden. Hij is al leen te kort."

 

BN / De Stem vrijdag 11 oktober 2002


Kinderen bouwen torens van 'bamboestiek'

BERGEN op ZOOM Elf, dertien meter hoge, torens van bamboe zet je niet zomaar even in elkaar. Dat ondervonden de ongeveer tweehonderd leerlingen van de basisscholen De Aanloop, Sancta Maria en De Biezenhof gisteren.

Op het Ravelijn verzamelen zich de groepen zeven en acht van de drie basisschalen voor het kunstproject, georganiseerd door kunstenaarscollectief Krot & Co in het ka der van de beeldententoonstelling Hof van Heden. Het enige materiaal wat de kinderen mogen gebruiken is bamboe en elastiek. In groepjes van vijftien gaan de leerlingen aan de slag. 's Ochtends krijgen de kinderen instructie hoe ze de toren moeten opbouwen. Daar na gaan ze, geholpen door docenten, enthousiast aan het werk. "Het is leuk, maar mijn handen doen wel pijn van het werken", zegt Kaj van Overveld van De Aanloop.

Conny Lambrechts, medewerker van Krot & Co, vertelt dat het collectief in het kader van Hof van Heden ook iets voor kinderen wilde doen. "Het idee komt van Antoon Versteegde. Hij heeft talloze kunstwerken gemaakt van bamboe en helpt ons hiermee. De kinderen moeten de bamboe met elastiek aan elkaar binden. We noemen het bamboestiek."

Om tien uur zijn de kinderen al verder gevorderd dan verwacht, ze hadden dan ook op school al geoefend. Twee uur later zijn de geraamtes van de torens af. Antoon Versteegde controleert of ze stevig genoeg zijn. De torens worden ondertussen versierd met ballonnen en iedere groep plaatst zijn vlag op de top.

Toch hebben de kinderen niet het gevoel een kunstwerk te hebben gemaakt. "Kunstwerk? Nou, dat valt wel mee. Het is wel leuk om te doen. Het is weer eens wat anders dan de hele dag op school zitten", zegt Eddy Troost van de Sancta Maria school. De torens moeten daarna nog wel overeind worden gezet. Een enkele toren knakt, maar na enig reparatiewerk staan halverwege de middag alle elf torens. Helaas, voor de kinderen moesten de bouwwerken gisteren ook meteen wee worden afgebroken.

 

Bergs Nieuws 16 oktober 2002

Kunstmanifestatie Hof van Heden voor jong en oud

BERGEN OP ZOOM De Bergse binnenstad staat al weken vol kunstobjecten van 'grote' kunstenaars uit den lande in het kader van de kunst manifestatie Hof van Heden. Mijn gang is naar het Ravelijn, waar naast dergelijke kunst werken honderdzeventig kleine kunstenaars aan de slag gaan met bamboestokken en postelastieken.

Het is een gure herfstdonderdag met een waterig zonnetje. Niets doet je denken aan bamboe, want dat heeft een tropische klank. Bij het naderen van het Ravelijn wapperen de eerste kinderstemmen al door de wind. Boven de bomen getuigen iele bamboetorens al van jong succes. Bij mijn eerste stap op de brug jaagt het gejuich van de kinderen door de poort naar buiten, want de vierde toren staat al stevig op zijn grondvesten. De kinderen van de groepen 7 en 8 van de Sancta Maria school en De Aanloop uit Bergen op Zoom en de Biezenhof uit Halsteren vermaken zich 'kosteloos'. Bamboestokken en postelastieken zijn tenslotte geen dure basisstoffen om een kunstwerk te maken.

Kunstenaar Antoon Versteegde uit Uden verduidelijkt: "Bamboe is niet alleen mooi en natuurlijk, maar hét materiaal van de toekomst. Ecologisch verantwoord, sneller groeiend dan menige boom, krachtig en licht. Als kinderen het nu al kunnen verwerken, dan heeft bamboe later de toekomst". Dat kunst zeker geen kinderspel is, blijkt uit de reacties van de kinderen om me heen. "Nou, dit was best wel ingewikkeld, want je moet samen sterren en driehoeken maken.

Wat heel spannend is, is het rechtop zetten van de torens. Ze moeten wel blijven staan", vertelt een van de kinderen van de Sancta Maria school. "Ik voel me best wel een echte kunstenaar. Ik heb nog nooit zoiets groots gemaakt met mijn klasgenoten", voegt Quinten van de Biezenhof toe, die de schoorlijnen van zijn toren bewaakt. "Die kunstenaar met zijn rode trui aan heeft het verzonnen. Volgens mij is het niet gemakkelijk om kunst te bedenken", vertelt een van de leerlingen van De Aanloop. Kunst was niet alleen het te bereiken doel. Samenwerking leek meer de achterliggende gedachte. Als een klas geen eenheid is, breekt de toren geheid bij het opzetten.

Achter mij wordt de volgende toren de lucht in gehesen. Met man en macht wordt het gevaarte gestut en gesteund. De eerste zucht van verlichting wordt wreed verstoord door een losschietend elastiekje. De bouwers laten een teleurstellende "oh" horen en de makers van de reeds verrezen kunstwerken kijken triomfantelijk toe. De bak met elastieken moet aanrukken om de schade te herstellen, want de speciaal ontworpen vlag zal in de wind moeten wapperen voor de klok van 14:00 uur.

Dat de kracht van het elastiek herontdekt is op deze dag, is een feit. Er ligt geen 'stiekske' op de grond en schieten is verboden. Als de laatste toren onder gejuich het luchtruim heeft gekozen, worden de jassen en tassen verzameld, verdwijnt de jeugd en staan de slopers klaar om de torens te ontmantelen. "Dat wilden wij de kunstenaars niet aandoen", verklaarde Peter Pel, medeorganisator van de manifestatie.

 

 

 

Heino krijgt bezoek van internationaal bekende bamboekunstenaar Antoon Versteegde

De kunst van illusie of de illusie van kunst?

door Rudi Buitenkamp

HEINO/UDEN ­ Wie van Antoon Versteegde (49) een gloedvol en lyrisch betoog verwacht over bamboe komt bedrogen uit. Hoewel de Brabander op verschillende locaties in Nederland en andere delen van Europa de meest fraaie kunstwerken van dit product heeft laten verrijzen, zul je hem niet uren horen spreken over dit wonder der natuur. "Ik zeg wel eens voor de grap dat de enige goede bamboe dode bamboe is. De keuze voor bamboe als materiaal is dezelfde geweest als de overweging die men in de ontwikkelingslanden maakt. It's a poor man's timber oftewel het hout van de arme man. Het is dus ook goedkoop materiaal voor de armlastige kunstenaar.''

Net terug van een project in Belgrado neemt Versteegde ruim de tijd om het een en ander over bamboe uit de doeken te doen. Vanuit zijn domicilie, een oud fabrieksgebouw van de Provinciale Noordbrabantse Energie Maatschappij (PNEM) in Uden dat inmiddels onderdak biedt aan meerdere creatieve geesten. Hoe zou hij zichzelf willen karakteriseren: kunstenaar of architect? "Ik voel me vooral illusionist. Ik maak levensgrote zeepbellen. Je zult mij niet horen zeggen dat dit kunst is. Zie het maar als een andere manier om mensen te inspireren.''

Na zijn afstuderen aan de Koninklijke Kunstacademie in Den Bosch in 1978 maakte hij uitsluitend schilderijen. Een zwerftocht door ZuidEuropa en NoordAfrika van een jaar maakte echter klip en klaar duidelijk dat hij zijn dagen niet als kunstenaar wilde slijten in stoffige ateliers. "Ik zag dat daar iedereen op straat bezig is en dat wilde ik ook. Ik had een sterke drang om naar buiten te gaan. Bovendien miste ik bij de schilderijen de interactie met het publiek. Je schildert iets en daarna hoop je het te verkopen. En bij een expositie loopt men er langs. De een vindt het mooi en de ander vindt het afschuwelijk. Het gaat mij echter om de kick van het creëren en bij de bamboeprojecten snapt iedereen waarmee je bezig bent en kan meteen meedoen.''

Simpele stokjes
Versteegde verlegde begin jaren tachtig zijn aandacht van de schilderkunst naar de bamboekunst. Dat product was eenvoudig te verkrijgen bij de winkels van de Boerenbond, zoals men die vroeger in Brabant, maar zeker ook in Salland veel kende. En hij was direct verkocht. "Het is goedkoop, maar zeker ook sterk en flexibel. Met een paar simpele stokjes kun je al snel een driedimensionale schetslijn maken. Het mooie van bamboe is ook dat hoe groter je bouwt, hoe sterker de constructie wordt.''

De Brabander heeft op vele grote manifestaties en festivals zijn kunsten vertoond, zoals bijvoorbeeld op de Wereldtentoonstelling Expo 2000 in Hannover. Het tekent hem als persoon dat hij juist dan nog ruimte vrijmaakt in zijn agenda om mee te werken aan kleinere projecten in den lande. Zoals dus ook de Pompdagen in Heino. "Heerlijk. Je hoeft je nergens druk over te maken. Het is een prettige afwisseling met de langere projecten. Die malen soms wel een jaar door je hoofd. De ondraaglijke lichtheid van het bestaan, noemen ze dat geloof ik'', glimlacht hij veelbetekenend.
Voor de Pompdagen heeft Versteegde een plan bedacht, waarin de grote treurwilg in de Hof van Rakhorst een allesbepalende rol speelt. Vanwege andere activiteiten in de tuin is het niet mogelijk om echt groot uit te pakken, zodat hij zijn werkterrein naar de locatie onder de takken heeft verplaatst. In het Heinose project is een belangrijke rol weggelegd voor leerlingen van de vier plaatselijke basisscholen. Op donderdag 22 en vrijdag 23 augustus zullen de kinderen in kleine groepjes actief zijn om er een soort sprookjessfeer te creëren. Om ze alvast een beetje in de stemming te brengen, hebben ze voor de zomervakantie al een pakket met bamboe en elastiek uitgereikt gekregen. De deelnemende kinderen mogen hun creaties zondagmiddag rond de klok van 17.00 uur ophalen om het thuis een plaatsje te geven. Ook tijdens het Daggie Old Heino op zaterdag 24 augustus kan iedereen, jong en oud, een steentje bijdragen aan het bamboeproject. "Het is dus niet alleen kunst voor het volk, maar ook bamboe voor het volk'', lacht Versteegde die zijn voldoening niet zozeer haalt uit de vergoeding die hij van de organisatie ontvangt. "Mijn dag is al weer goed als ik die glimmende kinderoogjes zie.''

In principe kunnen de kunstwerken van Versteegde eenvoudig een paar maanden blijven staan. Je hoort hem er echter niet over klagen als zijn 'geesteskinderen' weer moeten worden afgebroken. "Ik vind het wel wat hebben. Kunst voor de eeuwigheid hebben we al genoeg. En wat heeft het voor meerwaarde. Mensen in een dorp zetten er soms hun fiets tegenaan als ze boodschappen gaan doen, maar als je ze vraagt of ze het kunstwerk kennen, geven ze niet thuis. Ik ben echt blij dat er nooit iets definitiefs van mij geplaatst is. Het zou er na twintig jaar heel anders uit kunnen zien. De vergankelijkheid in de kunst is mooi. Zo zit het leven ook in elkaar.''

 

Zwolsce Courant vrijdag 23 augustus 2002

Jonge kunstenaars spelen met bamboe

van een onzer verslaggevers

HEINO Bamboestokken groot, klein, dik en dun duizenden elastiekjes en vele gewillige handen. Zie hier de ingrediënten voor de 'Bamboewerken' op het Hof van Rak horst die als rode draad bij de activiteiten op de Heinose Pompdagen lopen.

Onder de grote treurbeuk in de gemeentetuin, die op dat moment een goede schuilplaats biedt voor de miezerregen die even valt, hebben de kinderen van groep 6 en 7 van basisschool Brinkzicht een uur de tijd om hun fantasie los te laten op het natuurlijke bouwmateriaal. Ook de leerlingen van de andere Heinose basisscholen gingen gisteren aan de slag. Voor ze echter hun handen leggen op de bamboe krijgen de kinderen uitleg over de beuk waaronder ze hun kunstwerken bouwen. Naast informatie wordt ook de goede raad meegegeven om toch vooral respect te ebben voor de 105 jaar oude boom.

'Een toren', antwoordt Bas op de vraag wat hij aan het maken is. 'We hebben in de klas geoefend met kleine stokjes, nu heb ben we grotere.' Net als zijn klasgenoten om hem heen heeft hij met drie handbewegingen twee bamboe stokken aan elkaar bevestigd met behulp van een elastiek. Hij is enthousiast bezig en wil misschien vandaag terugkomen om zijn werk verder uit te bouwen. Om hem heen zijn al verschillende kleine en grote bamboewerken verschenen, maar hij is niet bang dat zijn werk in de grote massa verdwijnt. 'Iedereen maakt verschillende dingen, je herkent je eigen werk wel', denkt Bas.

Onder een ander deel van de boom maken een aantal meiden vele driehoeken van bamboestokjes. Alle driehoeken worden bij elkaar geknoopt tot een kunstwerk. Als het uur bijna om is, helpt iedereen iederen om met vereende krachten een bamboewerk nog hoger en groter te maken. Het is bijna een wonder dat bij de vele helpende handen geen vinger per ongeluk verstrikt raakt in de vele knopen die nog snel even worden gelegd. Omdat het de kinderen aan lengte ontbreekt, is dit één van de weinige momenten dat kunstenaar Antoon Versteegde een handje helpt. Het werken met de tropische grassoort en elastiek is zijn handelsmerk. 'Bamboestiek', noemt hij de door hem ontwikkelde bouw techniek. Ook het werken in de openbare ruimte en met hulp van plaatselijke bevolking hoort bij zijn stijl.

ARCHITECT
Naast er voor zorgen dat er voldoende bouwmateriaal voor het grijpen ligt, laat hij de kinderen volledig hun gang gaan. Omdat de leerlingen op school al geoefend hebben, hoeft hij ook niks uit te leggen. 'Ik ben geen leraar of architect. Ik vind het leuk om mee te spelen en om dit te delen', vertelt Versteegde. Toen hij twee maanden geleden een verkennend kijkje nam op het Hof van Rakhorst wist hij direct dat hij onder de boom wil de werken. Versteegde kreeg zijn zin. Vandaag en morgen werkt hij eventueel samen met de kinderen die de smaak te pak ken hebben verder aan de 'Bamboewerken'. Wat gisteren gemaakt is, vormt voor hem de basis waarop hij verder bouwt. Om wat kleur aan het geheel te geven, gebruikt hij ballonnen. Daarnaast wil de kunstenaar nog een soort poort of toren voor de beuk maken. Aan het einde van de Pompdagen, zondagmiddag, mogen de Heinose kinderen hun werk mee naar huis nemen.

 

Haarlems Dagblad maandag 23 september

Icarus met vleugels van bamboe

Kunstenaar en kinderen maken kolossaal vliegtuig bij Fort Vijfhuizen

"Ik stel voor dat iedereen zo gaat staan dat ie niet door het vliegtuig het water in wordt getrokken," adviseert Antoon Versteegde. Langzaam glijdt het kunstwerk aan stalen kabels naar voren om boven de vijver tot stilstand te komen. De kunstenaar is in zijn element.

VIJFHUIZEN Versteegde is bekend van zijn kolossale bamboekunstwerken die hij overal in Europa samen met publiek maakt. Bij het Fort Vijfhuizen in Haarlemmermeer maakte Versteegde met tientallen kinderen in twee dagen tijd een bamboe vliegtuig met een spanwijdte van dertig meter. Naam: Fort Icarus. De bouwwerkzaamheden maakten onderdeel uit van het kinderkunstfestival 'In de ban van de ringvaart'. Versteegde liet zich inspireren door de plattegrond van het Fort waar hij onmiddellijk een vliegtuig in herkende. De Griekse mythe van Icarus die met zijn vader uit een labyrint wist te ontsnappen door vleugels te maken, diende verder als inspiratiebron voor het kunstwerk 'Fort Icarus'.

Tientallen kinderen lopen deze zaterdag rondom de vliegtuigvleugel, die volledig uit bamboe vierkanten bestaat. Elastieken worden door de kinderen driftig om de bamboestokken gewikkeld om ze met elkaar te verbinden. Het hele frame van Fort Icarus staat met stokken in de grond. "Je moet het elastiek zo strak trekken dat het wit wordt. Het mag niet meer bruin zijn, anders zit het niet strak genoeg." Versteegde doet het voor. "Het gaat me niet zo zeer om de bamboe maar meer om het proces van samen iets maken. Het is een heel sociaal gebeuren. Kinderen leggen elkaar uit wat de bedoeling is. Dat is toch prachtig?"

Suzanne (7) uit Nieuw Vennep viert haar verjaardagsfeest met elf vriendinnen helemaal in de stijl van het Kinderkunstfestival. Vanmorgen hebben ze in het Fort de theatervoorstelling 'Een draak van een verhaal' gezien en nu komen ze helpen bouwen. Versteegde loopt tussen de kinderen en controleert diverse verbindingen op stevigheid. "Doe allemaal maar wat elastieken om je arm en doe overal een extra elastiek omheen. Daar wordt ie heel sterk van," aldus de kunstenaar. Suzanne zit geknield bij de vleugel en probeert een elastiek vast te maken. "Dat is heus niet makkelijk hoor," zegt ze.

Welmer (13) uit Hoofddorp en Dennis (13) uit Vijfhuizen zijn scouts bij de Waterwolven uit Vijfhuizen. "Nee hoor, we weten niet alles van vastmaken en knopen," lacht Dennis. "Maar dat hoeft ook niet. Je hoeft er alleen maar elastieken omheen te winden," legt hij uit. Welmer doet een paar stappen achteruit en bekijkt het kunstwerk. "Het is inderdaad een vliegtuig ja," zegt hij. "Waar is precies het midden, Dennis?" Dennis wijst het midden aan. "Nou ja," besluit Welmer, "als ie straks in de lucht hangt, dan klopt het wel, denk ik."

Nadat het vliegtuigframe met elastieken in elkaar is gezet, is het tijd voor nog meer stevigheid in de vorm van vliegertouw, dat over de talloze diagonalen wordt gespannen. Versteegde: "Bamboe als diagonalen zou het nog sterker maken, maar ja, dan wordt het te zwaar ben ik bang." Serge Verheugen, eveneens kunstenaar, kruipt behendig tussen de touwen door. "Daar blijf je lekker slank bij. Pak eens aan dat touw." Versteegde loopt rond en bekijkt hoe het gevaarte van dertig meter naar de voorkant van het Fort getild moet worden. "Op de korte kant. En dan maar hopen dat we de bocht kunnen nemen."

Natasja (10) uit Vijfhuizen is er vanaf het begin. "We hebben al heel veel vierkanten gemaakt. Ik maak steeds allemaal elastieken aan elkaar vast." Lisette (10) uit Abbenes is ook druk in de weer met lange slierten elastiek. De meisjes hebben elkaar vandaag voor het eerst ontmoet en lijken nu al goede vriendinnen. "Het is echt hartstikke leuk om mee te helpen," aldus de meisjes. Niet bij iedereen gaat het echter van het leien dakje, getuige de uitroep 'Ik weet niet of het gaat lukken'. Itamar (8) uit Hoofddorp heeft zo zijn twijfels: "Volgens mij gaan ze de elastieken straks toch weer verwisselen voor ijzerdraad."

Daisy, Denise, Sandra, Esther, Stefanie en Manouk (allemaal 15 jaar) van de Katholieke Scholengemeenschap Hoofddorp zitten op het dak van het Fort. "We zijn hier voor school. Voor een praktische opdracht", legt Sandra uit. Esther: "Eerst waren we bang dat we alleen met kleintjes zouden zijn, maar dat viel reuze mee." Als Fort Icarus uiteinde]ijk zonder kleerscheuren langs de stalen kabels richting de vijver voor het Fort glijdt, klappen de meiden enthousiast. Stefanie en Manouk staan op om een foto te maken van het historische moment. "Allemaal even liggen, dan kan ik een foto maken," zegt Stefanie. De overgebleven meiden gaan plat op hun rug liggen, met de handen onder hun hoofd gevouwen. Ze bengelen wat met hun benen over de rand van het Fort. Sandra zucht tot slot: "Toch wel leuk deze opdracht."

 

Belgrade Summer Festival 2002

Land art projects are usually presented through documentation (photos, videos...), which result in that, that they are known only to limited groups of art professionals. Situating this project in urban environment we will reach much wider audience, we will enrich the lake and surrounding park, change it's image from last ten years, experience new approaches toward land art that derive from different cultural backgrounds and improve ecological consciousness of the citizens as well as their sense for the aesthetics. At the same time we want to establish the most serious attempt on international land art field of collaboration. The isolation of our art scene, which has last for a decade, brought the ineffective communication with current European trends in art.

This project is, in one way, the ultimatum for increasing the quality of the future artwork in Serbia.

Ada Lake was created as a sportive centre. It was one of last nature oasis in Belgrade. Last ten years it's image changed a lot. Ada Lake became place for criminals with cars, with a lot of bars. With this international project we want to bring back normal image of Ada and at the same time to start to create trough art works new relation of visitors of Ada towards nature. Our idea was to try through art to deal with question that exists in our society. We think that ordinary people through artwork and involvement in it could better accept some political problems. Punctum for Art Experiment invited artists from Holland and Sweden (as countries where the land art practice is reach) to do their projects in the park of Ada Ciganlija Lake, along with few Serbian artists. All projects analyse questions about media, advertising, politic and our recent history in Serbia. Projects did by foreign artists threat not only the real space of the lake but also context of living in Serbia and its recent history. Serbian artists in their works used concept of image, reflection, screen that could be reflection of our being and exciting in Serbia last years, too. Our main goal is to enable direct exchange of artistic experience between countries with different history and development of land art movements, to create a multicultural project. Also, one of goals within this project is to find a way that the art works influence the citizens living in the area with a high population density.

Antoon Versteegde (Holland) will place bamboo circles at both sides of the lake opposite to each other. The water forms a natural boundary and the reflection in the water doubles the opposed circle. The bamboo wheels have target in the middle. Target as a sing present in Serbian recent history. For him target represents an interactive communication between those who are involved. Terrible things happened, we all have bad memories, but life goes on and we have to communicate and make art and fun again. Asking ordinary people to help him built wheels he will face them with sign of target, not liked amongst local people, but through art maybe overpass.

This project is aiming to enhance the future cooperation between the participants from different environments through joint projects. Aside the activities within the realization of art works in the park, all participants will have joint meetings and discussions with Serbian artists and art historians about new forms of artistic cooperation and new context of land art. The results of the project will be presented to the public in different forms: at the openair exhibition in the park, as well as through public debates, discussion, publications and web site.

For the first international openair exhibition since the bombing of Belgrade, Antoon Versteegde placed, with the help of young people citizens of Belgrade, two huge bamboo circles. In this way he created a multicultural land art project to enable direct exchange of artistic experience between countries with different history and development of land art movements. The bamboo constructions became 12 meter of height and were placed at both sides of the Ada Ciganija Lake opposite of each other. The streaming water forms a natural boundary and the reflection in the water doubles the opposed circle and inspires human fantasies. The bamboo constructions got a textile target in the middle, specially made in a factory for parachutes. The target figures as a sing present in Serbian recent history but also points towards an interactive communication between those who are involved. Terrible things happened over the last ten years and all survivors have bad memories nowadays, but life goes on and we have to communicate and making art and fun again. Asking ordinary people to help him Antoon Versteegde build the wheels on the city beach to face recreating and swimming people with sign of target, not liked amongst local people, but through art maybe overpass.